หน้า:ทศชาติ - นริศ.pdf/5

วาทะ

พระมหาชนกโพธิสัตว์

ตรัสโต้ตอบกับนางมณีเมขลา

---

เมขลา	–	โกยํ มชฺเฌ สมุทฺทสฺมึ	ธปฺปสฺสนฺตีรมายุเห
		กึ ตวํ อตฺถวสํ ญตฺวา	เอวํ วายามเส ภุสํ ฯ
		นี่ใคร เมื่อไม่แลเหนฝั่ง	ยังอุตสาหว่ายอยู่ในท่ามกลางมหาสมุทร
		ท่านรู้สึกอำนาจประโยชนอไรฤๅ	จึงพยายามเปนหนักหนาอย่างนี้ ฯ
ชนก	–	นิสมฺม วตฺต โลกสฺส	วายามสฺส จ เทวเต
		ตสฺมา มชฺเฌ สมุทฺทสฺมึ	อปฺปสฺสมฺตีรมายุเห ฯ
		ฃ้าแต่เทพดา ก็เพราะพิจารณาเหนอำนาจแห่งความพยายามว่า
		เปนวัตต์ (ที่ควรประพฤติ) ของโลก เหตุนั้น ถึงไม่แลเหนฝั่ง
		ก็ควรอุตสาหว่ายไปในท่ามกลางมหาสมุทร ฯ
เมขลา	–	คมฺภีเร อปฺปเมยฺยสมึ	ตีรํ ยสฺส น ทิสฺสติ
		โมโฆ เต ปุริสวายาโม	อปฺปตฺวาว มริสฺสสิ ฯ
		ท่านย่อมไม่เหนฝั่งในมหาสมุทรอันลึกไม่มีใครประมาณได้
		ความพยายามอย่างลูกผู้ชายของท่านเหลวเปล่า ท่านไม่ถึงแน่
		จักต้องตาย ฯ
ชนก	–	อมโณ ญาตีนํ โหติ	เทวานํ ปิตุนญฺจ โส
		กรํ ปุริสกิจฺจานิ	น จ ปจฺฉานุตปฺปติ ฯ
		ผู้ใดกำลังทำกิจของลูกผู้ชาย ย่อมไม่เดือดร้อนในภายหลัง
		ผู้นั้นย่อมไม่เป็นลูกหนี้ฃองญาติ สมมติเทพ แลบิดามาดา ฯ