ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:ธศย ๒๔๗๗ (๐๒) ๒๔๘๒.pdf/8

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
เล่ม ๕๖หน้า ๑๑๐๔
วันที่ ๑๒ ตุลาคม ๒๔๘๒
ราชกิจจานุเบกษา

ห้าร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับเกินกว่านี้ ก็ให้ศาลแขวงทำความเห็นส่งสำนวนไปให้ศาลอาญาหรือศาลจังหวัดพิพากษา แล้วแต่กรณี”

มาตรา๑๑ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๕ แห่งพระธรรมนูญศาลยุตติธรรม และใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา๑๘ห้ามมิให้ศาลใดศาลหนึ่งรับคดีซึ่งศาลอื่นได้สั่งรับประทับฟ้องโดยชอบแล้วไว้พิจารณาพิพากษา เว้นแต่คดีนั้นจะได้โอนมาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยวิธีพิจารณาความ”

มาตรา๑๒ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๐ แห่งพระธรรมนูญศาลยุตติธรรม และใช้ความต่อไปนี้แทน

“มาตรา๒๐ศาลฎีกามีอำนาจพิจารณาพิพากษาบันดาคดีที่อุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลอุทธรณ์ตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการฎีกา นอกจากนี้ให้ศาลฎีกามีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาดคดีที่ศาลฎีกามีอำนาจวินิจฉัยได้ตามกฎหมายอื่น

คดีใดซึ่งศาลฎีกาได้พิจารณาพิพากษาแล้ว คู่ความหามีสิทธิที่จะทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาคัดค้านคดีนั้นต่อไปอีกไม่”