พระยาสรีสุริยราชวรานุวัติรับไว้ไห้หยู่ไนเมืองอุดรธานี แล้วเลยไห้เปนนายงานทำซุ้มรับฉัน จึงยืนรับหยู่ที่ซุ้มนั้น
เมืองอุดรธานีแต่เดิมเรียกว่า "บ้านเดื่อหมากแข้ง" เพิ่งตั้งเปน "เมือง" เมื่อ ร.ส. 112 (พ.ส. 2436) ยังไม่มีอะไรที่น่าพรรนนาไนนิทานนี้ นอกจากตัวพระยาสรีสุริยราชวรานุวัติ (โพธิ) ซึ่งจะเรียกต่อไปตามสดวกว่า "พระยาโพธิ" ผู้เปนสมุหเทสาพิบาลมนทลอุดรไนเวลาเมื่อฉันไปครั้งนั้น ด้วยเปนคนเคยทำความชอบหย่างแปลก และมีความสามาถก็เปนหย่างแปลก แต่ตัวถึงอนิจกัมเสียนานแล้ว ฉันรู้เรื่องประวัติหยู่บ้างจะเล่าฝากไว้ไนนิทานนี้ เพื่อไห้ความชอบความดีของพระยาสรีสุริยราชวรานุวัติ (โพธิ) ปรากตหยู่หย่าไห้สูญเสีย พระยาโพธิดูเหมือนจะเปนชาวเมืองจันทบุรี เข้ามาถวายตัวเปนมหาดเล็กหยู่กับกรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์แต่เพิ่งรุ่นหนุ่ม จะได้สึกสามาแต่ก่อนหย่างไรบ้างไม่ปรากต แต่มาได้รับความอบรมด้วยตามสเด็ดติดพระองค์กรมหลวงสรรพสิทธิฯ เข้าวังและไปไหน ๆ หยู่เนืองนิจ จนรู้จักเจ้านายขุนนางและรู้ขนบทำเนียมไนราชสำนัก แม้ตัวฉันก็รู้จักพระยาโพธิตั้งแต่ยังเปนมหาดเล็กกรมหลวงสรรพสิทธิฯ แต่จะเปนเพราะเหตุไดหาทราบไม่ เมื่อกรมหลวงสรรพสิทธิฯ สเด็ดออกไปรับราชการนะเมืองนครราชสีมาและเมืองอุบล พระยาโพธิไม่ได้ตามสเด็ด
