หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๑๗
| ระบม สิบเดือนถ้วนครวญหามารศรี มิได้มีความ |
| สบายเท่าปลายผม เฝ้าคิดถึงสาลิกาป่าชะอม น้ำค้าง |
| พรมพรั่งพราวหนาวหัวใจ ไม่เห็นมาเยี่ยมเยือนจน |
| เดือนยี่ เจ้าปักษีโบกบินไปกินไหน สุริยาอัษฎงค์ |
| ลงไรไร โอ้อาไลยสาลิกาน้ำตานอง โฉมยุพินกินรีเจ้า |
| พี่เอ๋ย เมื่อไรเลยจะได้ชมประสมสอง ดูผิวเหลือง |
| เรืองดีดังสีทอง ได้ประคองแล้วจะชื่นทุกคืนวัน ดอก |
| โกมุทบุษบามณฑาทิพ วิไลยลิบลอยล่องของสวรรค์ |
| ถ้าหล่นลงตรงพี่จะดีครัน คงฦๅลั่นโลกาสุธาสเทือน |
| แม่ดวงแก้วนพเก้าเสาวภาค พี่ฝังฝากรักใคร่ใครจะ |
| เหมือน ให้หมกมุ่นวุ่นวายมาหลายเดือน สติเฟือน |
| คลั่งไคล้ในใจตรม ถึงเดือนสามความโศกไม่เสื่อม |
| สูญ จันทร์จำรูญแสงงามยามประฐม ดารารายพราย |
| พร่างน้ำค้างพรม พี่นั่งชมจันทร์เพ็งเปล่งโพยม ดูแวว |
๒
