หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๒๓
| มิใช่ฉันหยาบช้าแกล้งว่าคน อย่าร้อนรอนร้าวรานรำ |
| คาญเคือง ฉันคนชั่วตัวโศกเปนโรครัก อกจะหัก |
| เสียเพราะตรอมจนผอมเหลือง สวาดิ์หวังตั้งจิตรเปน |
| นิตย์เนือง จึงแต่งเรื่องรักไว้ให้คนฟัง พออ่านเล่นเปน |
| ที่ประทังทุกข์ ให้ผาศุกตามประสาเปนบ้าหลัง ท่านทั้ง |
| หลายชายหญิงอย่าชิงชัง ฉันต่อตั้งแต่งความตามทำ |
| นอง อันเรื่องราวตัณหานี้สาหัส ถ้าใครตัดเสีย |
| ได้ฉันให้ถอง อุส่าห์หัดวิชาหาเงินทอง ก็เพราะของ |
| สิ่งเดียวมันเกี่ยวกวน ถึงยากจนซนหาประสายาก ที่ |
| มีมากตั้งกองครองสงวน บ้างก็ชอบชาววังรังกระบวน |
| เนื้อก็นวลเสียงก็หวานขานก็เพราะ ที่เต็มอัดกลัดมัน |
| กลั้นไม่หยุด ก็รีบรุดเร็วรัดไปวัดเกาะ เปนเงินแดงแย่ง |
| ยุดฉุดเอาเพลาะ เถียงเทลาะวุ่นวายไม่อายกัน เพราะ |
| โลกีย์เจ้ากรรมแกทำเข็ญ พะเอิญเปนทั่วโลกย์ให้ |
| โศกศัลย์ ถึงเทวบุตรภุชงค์พงศสุบรรณ ก็เหมือน |
