หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
นิราศเดือน
| ๏โอ้ระดูเดือนห้าน่าคิมหันต์ พวกมนุษย์สุดศุขสนุก |
| ครัน ได้ดูกันพิศวงเมื่อสงกรานต์ ทั้งผู้ดีเข็ญใจ |
| ใส่อังคาส อภิวาทพุทธรูปในวิหาร ล้วนแต่งตัวทั่วกัน |
| วันสงกรานต์ ดูสะครานเพริดพริ้งทั้งหญิงชาย ที่เฒ่า |
| แก่แม่ม่ายมิใคร่เที่ยว สู้อดเปรี้ยวกินหวานลูกหลาน |
| หลาย ที่กำดัดซัดสีสวยทั้งกาย เที่ยวถวายน้ำหอม |
| พร้อมศรัทธา บ้างก็มีที่สวาดิ์มาดพระสงฆ์ ต่างจำนง |
| นึกกำดัดขัดสิกขา ได้แต่เพียงพูดกันจำนรรจา นาน |
| นานมากลับไปแล้วใจตรอม ล้วนแต่งตัวเต็มงามทราม |
| สวาดิ์ ใส่สีฉาดฟุ้งเฟื่องด้วยเครื่องหอม สงกรานต์ที |
| ตรุษทีไม่มีมอม ประดับพร้อมแหวนเพ็ชรเม็ดมุกดา |
| มีเท่าไรใส่เท่านั้นฉันผู้หญิง ดูเพริดพริ้งเพราเอก |
๑
