หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๖
| ให้มีเมียรูปงามทรามสคราน ที่เรือนบ้านคับคั่งเขามั่ง |
| มี อนงค์นาฏปราถนาจะหาผัว ไม่เล่นถั่วกินเหล้า |
| เมาอาหนี ให้รูปงามทรามชมอุดมดี ลางสตรีปราถนา |
| หาขุนนาง มีเงินทองบ่าวไพร่เครื่องใช้สอย จะนั่ง |
| ลอยนวลสบายนุ่งลายย่าง ขี่แต่เรือเก๋งพังลงนั่งกลาง |
| ไปตามทางแถวชลที่คนพาย ที่ติดพันกันอยู่ก็ชูชื่น |
| ไม่นึกอื่นนึกมีแต่ที่หมาย ที่มีแล้วฉ่ำเฉื่อยเรื่อยสบาย |
| ค่อยเว้นวายโศกเศร้าเบาหัวใจ กระทำมาหากินภิญ |
| โญยิ่ง มีลูกหญิงลูกชายหมายอาไศย ที่ไม่มีฝั่ง |
| ฝาให้อาไลย เหมือนกับใจของฉันที่พรรณนา คิดถึงนุช |
| สุดที่รักให้หนักอก น้ำตาตกพรั่งพรายทั้งซ้ายขวา สัก |
| เมื่อไรจะได้แนบแอบอุรา ละห้อยหาโศกศัลย์รำพรรณ |
| คราง ถึงเดือนแปดแดดอับพยับฝน ฤดูดลพระวสา |
| เข้ามาขวาง จวนจะบวชเปนพระสละนาง อยู่เหินห่าง |
| เห็นกันเมื่อวันบุญ ประดับพุ่มบุปผาพฤกษากะถาง |
