หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๓๗
| โคลง | ||
| ๏รอนรอนอ่อนอกโอ้ | อัษฎงคต์ | |
| สุริยพระมืดลง | หมดแล้ว | |
| ยามมืดชืดเย็นองค์ | วายุพัด | |
| ยิ่งตรึกนึกถึงแก้ว | พี่เศร้าทรวงศัลย์ ฯ | |
| กาพย์ | ||
| ๏รอนรอนอ่อนอัษฎงคต์ | ตวันลงลับเหลี่ยมผา | |
| มืดมลสนธยา | พามืดมัวทั่วดวงใจ | |
| ๏ชะแง้แลเทือกเขา | เปนเงาเงาอยู่รำไร | |
| รำพึงคะนึงไป | ชวนให้นึกถึงตึกราม | |
| ๏ตึกแถวเปนแนวข้าง | ถนนทางนครงาม | |
| สว่างกระจ่างวาม | ด้วยไฟฟ้าอ่าเอี่ยมแสง | |
| ๏อีกตามถนนหลวง | ไฟฟ้าดวงรุ่งเรืองแรง | |
| สว่างกระจ่างแจ้ง | แสงสว่างราวกลางวัน | |
| ๏ยามเย็นเคยเห็นคน | ขึ้นรถยนตร์ขับอวดกัน | |
| นารีที่คมสัน | ต่างขันแขงแต่งยวนชาย | |
| ๏ผ้าม่วงสีช่วงโชติ | เหลืองแดงโรจนสีหลากหลาย | |
| เสื้อแพรแลดอกลาย | ผ้าแพรห่มล้วนสมสรวย | |
| ๏หน้านวลนวลแต่น้อย | แช่มช้อยสมกับผมมวย | |
| อาภรณ์ซ้อนแซมด้วย | แวววับวับพอจับตา | |
