หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๔๗
| ๏เรือตอร์ปิโดวิ่ง | รวดเร็วจริงวิ่งอะโข | |
| เรือปืน ๆ โต ๆ | ยิงปืนใหญ่มิใคร่ทัน | |
| ๏อาไศรยความมืดมล | จึ่งประจญได้แขงขัน | |
| สว่างในกลางวัน | ฤๅจะกล้าเข้าราวี | |
| ๏เรือเล็กเหมือนเด็กน้อย | ได้แต่คอยดูท่วงที | |
| ต้องรอพอเหมาะดี | ผู้ใหญ่เผลอเหม่อจึ่งทำ | |
| ๏จะเข้าไปตรง ๆ | คงต้องปืนครืนกระหน่ำ | |
| ให้ดีมีหลายลำ | จำต้องมีพี่เลี้ยงไป | |
| ๏นาวีฝีเท้ารวด | จึ่งจะกวดไปทันได้ | |
| บัดนี้นาวีไทย | หาลำไหนไม่พอการ | |
| ๏แต่ดูการซ้อมศึก | ยังต้องนึกร้อนรำคาญ | |
| ชาวไทยถึงใจหาญ | ไม่มีเรือเหลือสู้เขา | |
| ๏คนไทยอย่างไรท่าน | ไม่รำคาญหรือไทยเรา | |
| ไฉนทำใจเบา | จะไม่ช่วยกันด้วยฤๅ ฯ | |
| โคลง | ||
| ๏ขอชวนกันช่วยเร้า | ระดม | |
| เร่งเพาะความนิยม | อย่าช้า | |
| นาวีสมาคม | ชวนชัก | |
| ชวนพวกไทยทั่วหน้า | ปักรั้วกันสยาม ฯ | |
