ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:ประชุมพงศาวดาร (ภาค ๑๐) - ๒๔๖๑.pdf/95

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๖๐

พ่อนี้พึงใจที่ใด ก็จักอยู่ที่นั้น ว่าเท่านี้แล้วก็หยุดอยู่ เมื่อนั้นพระยาลก ก็ให้พ่อตนไปอยู่เมืองสาดโพ้นแล ๚

เมื่อนั้นเสนาอำมาตย์ทั้งหลายพร้อมกันทำการมงคลภิเศกแก่เจ้าพระยาลก ตั้งนามใหม่ว่า พระยาติโลกเอกราชกระษัตริย์ ว่าเจ้า พระยาติโลกา ครั้นได้เสวยราชสมบัติแทนพ่อแห่งตนแล้ว ก็ตั้งอยู่ตามทศราชธรรม ๑๐ ประการ ภายหลังก็ไปอัญเชิญเจ้าสามพระยาตนเปนพ่อมาอยู่เมืองด้วยดังเก่า เจ้าสามพระยาก็อยู่เปนศุขด้วยลูกแห่งตนในเมืองเชียงใหม่ที่นั้นแล อายุได้ ๕๖ ปี ถึงแก่กรรมไป เจ้าพระยาติโลกราช ท่านทำการบรมศพพระบิดาเจ้าแล้ว ก็อยู่เสวยเมืองด้วยอันชอบทศราชธรรม ๑๐ ประการ เจ้าสามพระยาท่านเสวยราชสมบัติอยู่ได้ ๑๔ ปี อายุได้ ๕๖ ปี ก็ถึงแก่กรรม นับได้ ๒๘ เช่นราชวงษ์แล ๚

ดังเจ้าติโลกราชอายุได้ ๓๖ ปี พระยาตนพ่อก็มอบราชสมบัติให้แก่ตนแล้ว เสนาอำมาตย์ทั้งหลายก็ทำอุสาราชาภิเศกขึ้นให้เปนเจ้าพระยาติโลกราชกระษัตริย์ ในปีเบิกสัน จุลศักราชได้ ๘๑๔ ตัวเดือนเพ็งเม็งวันศุกรไทยกดไจ้ ท่านได้เสวยราชสมบัติแล้ว ก็ปรากฎเดชานุภาพมากนัก ท้าวพระยามหากระษัตริย์ทั้งหลาย ก็น้อมนำมา ยังเครื่องราชบรรณาการ มาถวายแก่ท่านมากนักแล ท่านอยู่เสวยราชสมบัตินานได้ ๓๕ ปี อายุได้ ๖๘ ปี ก็ถึงแก่กรรมในปีเต้าสง้า จุลศักราชได้ ๘๔๘ ตัว นับได้ ๒๙ ปีพระวงษ์แล ๚

พระยาติโลกราชท่านมีราชบุตรตนหนึ่ง ชื่อเจ้าบุญเรือง พระยาพ่อก็แต่งให้ไปกินเมืองเชียงราย ภายหลังกระทำผิดอาชญา