สมทบกองทัพกับพระยาท้าวยี่ พระยาเกิด ซึ่งตั้งอยู่หินคือแขวงเมืองซำใต้พร้อมกันอยู่ที่นั้นได้ปฤกษาตกลงกันแล้วแบ่งกำลังไพร่พลออกเปน ๒ กอง ยกแยกกันเข้าไปต่อสู้รบกับพวกลาวเมืองซำใต้ได้ ๒ เวลา พวกข่าเจืองไล่ฆ่าฟันพวกลาวเมืองซำใต้ล้มตายเสียในขณะนั้นเปนอันมาก องเวียนเจ้าเมืองซำใต้กับท้าวขุน กรมการแลไพร่พลเมืองทานกำลังแลฝีมือข่า เจืองมิได้ พากันยกครอบครัวแตกหนีออกจากเมืองซำใต้ลงไปอยู่เมืองญวน คือเมืองกิจู๊หัวเมืองขึ้นกับเมืองติงเง้ แล้วพวกข่าเจืองก็ยกกันเข้ามาตั้งมั่นอยู่ในเมืองซำใต้
ครั้นอยู่มาได้ประมาณปีเศษ องเวียนเจ้าเมืองซำใต้จึงได้ไปขอกำลังกับกวานหลวงเทืองเจ้าเมืองติงเง้ ให้ยกกองทัพขึ้นมาช่วยตีพวกข่าเจืองซึ่งตั้งมั่นอยู่ณเมืองซำใต้ ถึงณปีมแมเบญจศก ๑๒๔๕ (พ.ศ. ๒๔๒๖) กวานหลวงเทืองเจ้าเมืองติงเง้ แต่งให้กวานแจง กวานพ้อ นายทหารคุมไพร่พลญวน ๓๐๐๐ คน ยกออกจากเมืองติงเง้ขึ้นมาต่อสู้รบกับพวกข่าเจืองซึ่งตั้งอยู่ณเมืองซำใต้ได้ ๗ เวลา พวกญวนก็ไล่ฆ่าฟันพระยาร่มโพธิ์นายข่าเจืองตายกับไพร่พลพวกข่าเจืองตายในขณะนั้นเปนอันมาก แต่พวกไพร่พลพวกข่าเจืองที่เหลือจากตายนั้น พระยา ท้าวยี่ พระยาเกิด พระยาบังหลง พากันควบคุมยกออกจากเมืองซำใต้ หนีไปตั้งมั่นรวบรวมกันอยู่ณเมืองพวน แล้วพวกญวนจับได้ตัวท้าวอ๊อตตอนม้อยผู้ต้นเหตุคบคิดชักชวนพระยาริมโพธิ์พระยาบังหลงนายข่าเจืองให้ยกพวกข่าเจืองเข้ามาตีเมืองซำใต้ ทำให้ราษฎรไพร่พลเมือง
