หน้า:ประชุมพงศาวดาร (ภาค ๒๓) - ๒๔๖๔.pdf/27

๒๔

ชั้นที่	๑	ศักดินา	๑๐,๐๐๐	เทียบด้วยนายพลเอก
ชั้นที่	๒	ศักดินา	๕,๐๐๐	เทียบด้วยนายพลโท
ชั้นที่	๓	ศักดินา	๓,๐๐๐	เทียบด้วยนายพลตรี
ชั้นที่	๔	ศักดินา	๒,๐๐๐	เทียบด้วยนายพันเอก
ชั้นที่	๕	ศักดินา	๑,๐๐๐	เทียบด้วยนายพันโท
ชั้นที่	๖	ศักดินา	๘๐๐	เทียบด้วยนายพันตรี
ชั้นที่	๗	ศักดินา	๖๐๐	เทียบด้วยนายร้อยเอก
ชั้นที่	๘	ศักดินา	๔๐๐	เทียบด้วยนายร้อยโท
ชั้นที่	๙	ศักดินา	๒๐๐	เทียบด้วยนายร้อยตรี

ตำแหน่งที่ศักดินาในทำเนียบที่อยู่ในระหว่างชั้นคือศักดินา ๒,๔๐๐ ฤๅ ๑,๕๐๐ แล ๕๐๐ มีบ้าง แต่ไม่เปนพื้นเหมือนอัตราที่ยกมาเรียงไว้นี้อาจจะเปนของเพิ่มขึ้นภายหลังก็เปนได้ ในทำเนียบศักดินาบ่งความให้เห็นชัด ว่าแต่โบราณมิได้ถือเอาบันดาศักดิ์ ซึ่งเปนพระหลวงขุนเปนสำคัญเท่ากับศักดินา ข้อนี้จะสังเกตเห็นได้ในทำเนียบ ถ้าเปนตำแหน่งอันอยู่ในน่าที่สำคัญแล้ว ถึงจะเปนออกญาถือเปนพระศักดินาก็คงสูง ถ้าน่าที่ไม่สำคัญศักดินาคงต่ำ ส่วนศักดินาพระราชวงศ์นั้นมีบานแพนกในทำเนียบบอกชัดว่าตั้งขึ้นภายหลัง จึงเปนพิเศษส่วนหนึ่ง

การจัดทำเนียบหัวเมืองนั้น แต่ครั้งกรุงศุโขไทยเปนราชธานีกำหนดเมืองขึ้นเปน ๓ ชั้นคือเมืองชั้นในการปกครองรวมอยู่ในราชธานีเมืองชั้นกลางการปกครองจัดเปนแพนกต่างหากเฉภาะเมือง เมืองชั้น