เขตรแขวงเมืองเซลำเภา ธาราบริวัตรในเวลานั้น ฝ่ายเหนือตั้งแต่ห้วยละอ๊อกต่อแขวงเมืองสพังภูผาลงไปถึงคลองเสียมโบก ต่อเขมรนอกพระราชอาณาเขตร ฝ่ายใต้ทิศตวันตกถึงตำบลหนองปรัง สวาย ต่อแขวงเมืองมโนไพร
ปีนั้นโปรดเกล้าฯ มีตราถึงหัวเมืองตวันออกว่า ห้ามมิให้ทำหนังสือเดินทางให้แก่พ่อค้าที่ต้อนไล่สัตว์พาหนะไปขายโดยไม่มี พิมพ์รูปพรรณสำหรับสัตว์พาหนะ
พระยามหาอำมาตย์ ได้ให้หลวงศรีคชรินทร์ หลวงสุนทรบริรักษ์ยกรบัตรเมือง กลับเปนข้าหลวงไปตรวจพระราชอาณาเขตร ฝ่ายแขวงเมืองมโนไพรที่ติดต่อกับเมืองกะพงสวายเขตรเขมรในบำรุงฝรั่งเศส หลวงศรีคชรินทร์ได้พบกับออกยาเสนาราชกุเชน แลออกยาแสนพรหมเทพ ซึ่งอพยพครอบครัวมาอยู่ณบ้านชำกระสานในพระราชอาณาเขตรได้ ๘ ปี ๙ ปีแล้วนั้น แลออกยาเสนาราชกุเชน ออกยาแสนพรหมเทพ ได้ร้องขอสมัคเปนข้าขอบขัณฑเสมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว หลวงศรีคชรินทร์จึ่งพาออกยาทั้งสองไปเมืองมโนไพร ให้ถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา แล้วมีบอกมายังพระยามหาอำมาตย์ ๆ จึ่งมีตราจุลราชสีห์ ตั้งให้ออกยาเสนาราชกุเชน เปนพระภักดีสยามรัฐนายกอง ให้ออกยาแสนพรหมเทพเปนหลวงสวัสดิจุมพลปลัดกอง ควบคุมญาติพี่น้องบ่าวไพร่ทำราชการขึ้นกับเมืองขุขันธ์
พระเทพวงษา (บุญจัน) เจ้าเมืองเขมราษฎร์ มีความชรา
