ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:ประชุมพงศาวดาร (ภาค ๔) - ๒๔๕๘.pdf/61

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๔๔

อุปราชธรรมเทโวเมืองจำปาศักดิถึงแก่กรรม พระเจ้าองค์หลวงได้กระทำการปลงศพเจ้าอุปราชตามถานานุศักดิอุปราช เจ้าอุปราชธรรมเทโว มีบุตรชาย ๔ คือ เจ้าโอ ๑ เจ้าอิน ๑ เจ้าธรรมกิติกา ๑ เจ้าคำสุก ๑ บุตรหญิง ชื่อนางตุ่ย ๑

ลุจุลศักราช ๑๑๓๓ ปีเถาะตรีศก ฝ่ายพระเจ้ากรุงศรีสัตนาคนหุต ทราบว่า พระวอแตกหนีมาตั้งอยู่ตำบลเวียงดอนกองแขวงเมืองจำปาศักดิ จึ่งได้แต่งให้อัคฮาดคุมกำลังยกตามมาถึงแขวงจำปาศักดิ ฝ่ายพระเจ้าองค์หลวงได้ทราบดังนั้น จึ่งได้แต่งให้พระยาพลเชียงสาคุมกองทัพ ขึ้นไปต้านทานไว้ แล้วมีศุภอักษรถึงพระเจ้ากรุงศรีสัตนาคนหุตขอโทษพระวอไว้ พระเจ้ากรุงศรีสัตนาคนหุตมีศุภอักษรตอบมาว่า พระวอเปนคนอกตัญญู จะเลี้ยงไว้ก็คงจะไม่มีความเจริญ แต่เมื่อพระเจ้านครจำปาศักดิให้มาขอโทษไว้ดังนี้แล้วก็จะยกให้มิให้เสียทาง ไมตรี แล้วก็มีคำสั่งให้อัคฮาดแลนายทัพนายกองยกกำลังกลับไปยังกรุงศรีสัตนาคนหุต

ในปีนั้นพระเจ้าองค์หลวงดำริห์จะสร้างเมืองใหม่ ถอยไปจากเมืองเดิมที่ตำบลศรีสุมังทางประมาณ ๒๐๐ เส้น พระวอรับอาสาเปนผู้สร้างกำแพงเมือง พระมโนสาราชแลพระศรีอัคฮาดเมืองโขงรับอาสาสร้างหอคำ ถวายพระเจ้าองค์หลวงเสร็จแล้ว (ในจุลศักราช ๑๑๓๔ ปีมโรง) เจ้านายแสนท้าวพระยา จึ่งเชิญพระเจ้าองค์หลวงแห่ไปอยู่ณเมืองใหม่ แลมีการมหะกรรมสมโภชเสร็จแล้ว ครั้นอยู่มาวันหนึ่ง พระเจ้าองค์หลวงออกว่าราชการณหอราชสิงหาร พร้อมด้วยเจ้านายแสนท้าวพระยาประชุมอยู่ณที่นั้น พระวอจึ่งได้ทูลพระเจ้าองค์หลวงว่า