เลือน ๆ เปนแจละแมฤาจาละแมไป พระประทุมสุรราชมีบุตรชื่อท้าวโท ๑ ท้าวทะ๑ ท้าวกุทอง๑ นางพิม๑ นางคำ ๑ นางคำสิง ๑ นางจำปา ๑
ในปีนี้พระยาขุขันธ์ (ตากะจะ) ถึงแก่กรรม โปรดให้หลวงปราบ (เชียงขันธ์) เปนพระยาไกรภักดีศรีนครลำดวนเจ้าเมืองขุขันธ์ เลื่อนมาตั้งบ้านแตระเปนเมืองขุขันธ์
ลุจุลศักราช ๑๑๔๒ ปีชวดโทศก เจ้าโอเจ้าเมือง เจ้าอินอุปฮาดเมืองอิ้ดกระบือ กระทำการกดขี่ข่มเหงราษฎรได้ความเดือดร้อน ความทราบถึงเจ้าจำปาศักดิไชยกุมาร จึ่งให้เจ้าเชษฐ เจ้านูหลาน คุมกำลังไปจับเจ้าโอ เจ้าอิน เจ้าอินรู้ตัวหลบหนีไปเสียก่อน ส่วนเจ้าโอนั้นรู้ว่าอันตรายจะมาถึงตัวจะหนีไปไม่รอด จึ่งหนีเข้าไปกอฅอพระปฏิมากรอยู่ เจ้าเชษฐ เจ้านูไปพบเข้า จึ่งให้ไปจับตัวเจ้าโอออกมาจากพระปฏิมากร แล้วเจ้าโอขอผัดกับเจ้าเชษฐเจ้านูว่า ถ้าโทษตนจะต้องประหารชีวิตรแล้ว ขอให้รอไว้แต่พอได้บังสุกุลตัวเสียก่อน แล้วเจ้าโอก็เอาผลสบ้า มาประมาณ ๑๐๐ เศษ ควักเอาไส้ในออกเสีย เอาทองคำทรายกรอกเข้าไว้แล้ว นิมนต์พระมาบังสุกุล ถวายผลสบ้าทองคำทรายทุกองค์แล้ว จึ่งกล่าววาจาอธิฐานว่า เราไม่มีผิด เจ้าเชษฐ เจ้านูมาจับเราจะฆ่า ขอให้บาปนี้จงเปนผลสนอง อย่าให้เจ้าเชษฐ เจ้านูได้เปนเจ้าเมืองสืบวงษ์ตระกูลต่อไปเลย ทันใดนั้น เจ้าเชษฐ เจ้านู ก็สั่งให้ไพร่เข้าจับตัวเจ้าโอเข้ามัด แล้วเอาเชือกหนังเข้ารัดฅอเจ้าโอถึงแก่กรรม
