เมืองสีทันดรยกมาณเมืองปาศักดิ ฝ่ายเจ้านครจำปาศักดิ (หมาน้อย) รู้ข่าวว่าอ้ายสาเกียดโง้งยกทัพมาดังนั้น ก็ตกใจโดยมิทันได้เตรียมตัว จึ่งอพยพพาครอบครัวหลบหนีเข้าป่าไป วันศุกร์ ขึ้น ๑๓ ค่ำ เดือน ๓ ปีเถาะเอกศก จุลศักราช ๑๑๘๑ อ้ายสาเกียดโง้งก็พากองทัพเข้าเมืองนครจำปาศักดิได้แล้ว ก็เทียวเก็บริบเอาทรัพย์สมบัติต่าง ๆ แลทั้งเอาไฟจุดเผาเมืองเสียด้วย เวลานั้นเจ้าพระยานครราชสิมา (ทองอิน) กำลังเทียวกำจัด ตีข่าพวกเสม็ดกันชา ข่าประไรนบ ประไรต่าง อยู่ณแขวงเมืองโขง จึ่งมีบอกลงมากรุงเทพฯ แล้ว เจ้าพระยานครราชสิมา กับพระศรีอัคฮาด พระโพสาราชเมืองโขง จึ่งเกณฑ์กองทัพยกมาตีกองทัพอ้ายสาเกียดโง้งแตกหนีไปตั้งอยู่ณเขายาปุแขวง เมืองอัตปือ
ฝ่ายทางกรุงเทพฯ ก็โปรดเกล้าฯ ให้พระยามหาอำมาตย์ (ป้อม)[1] กับพระศรสำแดงคุมกองทัพขึ้นไปตามจับอ้ายสาเกียดโง้งหาได้ตัวไม่ พระยามหาอำมาตย์ พระศรสำแดงจึ่งได้คุมเอาตัวเจ้านครจำปาศักดิ (หมาน้อย) ลงมาณกรุงเทพฯ เจ้านครจำปาศักดิ (หมาน้อย) ก็ถึงพิราไลยอยู่ในกรุงเทพฯ ครองเมืองได้ ๙ ปี มีบุตรชาย ๙ คน ชื่อเจ้าอุ่น ๑ เจ้านุด ๑ เจ้าแสง ๑ เจ้าบุญ ๑ เจ้าจุ่น ๑ เจ้าจู ๑
- ↑ พระยามหาอำมาตย์ฯ (ป้อม) ต้นสกุล อมาตยกุล เวลานั้นจะเปนตำแหน่งอะไรไม่ทราบ เมื่อเจ้าอนุเวียงจันท์เปนขบถในรัชกาลที่ ๓ เปนพระสุริยภักดี ต่อภายหลังนั้นมาจึ่งได้เปนพระยามหาอำมาตย์ฯ
