ก็แบ่งราชสมบัติให้ราชบุตรองค์ใหญ่ไปครองเมืองมาเชียงของ ให้ ราชบุตรผู้กลางไปครองเมืองยอง แล้วจึงแต่งเครื่องราชบรรณาการ ไปขอนางแก้วรูปทิพธิดาพระยาเมืองหลวงภูคาผู้ลุง อภิเศกเปน ชายาลาวเก๊าแก้วมาเมือง ครั้นพระยาลาวจกจุติแล้ว ลาวเก๊าแก้ว มาเมืองราชโอรส ก็ได้ครองราชสมบัติเปนกระษัตริย์ ในลาน นาไทยประเทศสนองพระราชบิดา
เรื่องราวละวะจกราชะฤาลาวจกนี้ ในตำนานพระธาตุดอยตุง แลตำนานเชียงแสนมีข้อความแตกไปอย่างอื่น ในตำนานธาตุ ดอยตุงมีว่า "ทีนี้จักกล่าวตำนานมหาธาตุพระพุทธเจ้ามียังในภูเขา ตั้งอยู่ท่ามกลางเสียมเกษเกล่าเกษี นครราชธานีสลีเมืองยวนเชียง แสนแล ยังมีภูเขาสามอันตั้งอยู่ปัจฉิมทิศแห่งไชยบุรี แลลำภูเขา สามอันนั้น อันหนึ่งชื่อภูเขาทางตั้งอยู่ทิศอุตรกล่ำเหนือ อันหนึ่ง ชื่อภูเขาย่าเจ้าอยู่ท่ามกลาง อันหนึ่งชื่อภูเขาปู่เจ้าตั้งทางทักษิณ แล้วลำดับเปนดังก้อนเสร้าประสุมกันนั้น นิทานเขาสามก้อนนี้ บัณฑิตยนักปราชญ์เจ้าพึงรู้ดังนี้เถอะ เมื่อพระพุทธเจ้าแห่งเราเมื่อยังทรมาน วันนั้น ยังมีลักขุสองผัวเมีย ผู้ผัวชื่อปู่เจ้าลาวจก ผู้เมียชื่อยาเจ้า ลาวจก แลบุคคลทั้งสองผัวเมียมีจกเช่า (จอบ) คนละ ๕๐๐ ลูก ลอกได้ชื่อว่าลาวจก แลบุคคลทั้งสองอยู่เลี้ยงชีวิตินทรีย์ด้วยของไร่ ของสวน มีต้นว่าถั่วงาฟักแฟงแตงเต้าพริกขิง หื้อลาวจกทั้งหลาย เอาไปขายแก่ชาวเมืองทั้งหลายเลี้ยงชีวิต แลส่วนลาวจกทั้งสอง
