ว่าอันเหตุนั้น พระมหาเถรเจ้าพร้อมกับด้วยพระยา เอามหาธาตุ เจ้าไปบันจุตั้งไว้ที่นั้นก่อหื้อเปนเจดีย์บริบูรณ์แล้ว ใส่ชื่อว่าอารามเชียงมั่นช้างคุ้งว่าอันแล แต่นั้นไปท่านก็สร้างเวียงแถมลูกหนึ่ง กรม แม่น้ำใหญ่ไหลมาหนตวันตก ยาวส่งสถานดังฝักฝางนั้น จึงใส่ ชื่อว่าเมืองฝางว่าอันแล ด้วยเดชะพร้อมสามสิบสองพันนาเงินยางแลเมืองฝางสามพันนา เมืองสาดห้าร้อยนา เมืองหางคือรังรุ้งห้าร้อย นา จะวาดน้อยยางห้าร้อยนา เปนสามหมื่นสี่พันนาก่อนแล ลูนนั้นควานช้างที่นั่งท่านก็ไปหาช้างก็หายรอยเสีย มันก็ไปหันรอยช้าง ตัวหนึ่งใหญ่สามสอก เที่ยวไปไกลห้ารอยวา แล้วก็หายเสีย มันก็ไปน่า ก็พบพรานป่าผู้หนึ่งร้อยเต่ามา มันก็ถามว่าแคว้นนี้ช้าง ป่ามีกา พรานป่าว่าบ่อมีสักเตื้อว่าอันแล ที่นั้นจึงเรียกว่าบ้านรอยเต่าแล เมื่อนั้นมันก็คืนมาหันรอยช้างมันดังเก่า มันได้ช้างแล้วก็มา ไหว้สาพระยาตามดังมันไปหันนั้นแล พระยาเจ้าก็ไปตั้งเวียงที่นั้น ลูกหนึ่ง แล้วก็ใส่ชื่อว่าเวียงเชียงรอยว่าอัน เมื่อภายลูนก็แปลชื่อ ไปว่าเชียงรายว่าอันแล ที่บ้านรอยเต่านั้นก็แปลชื่อไปว่าเชียงของ ว่าอันแล ส่วนว่าพระยาลาวจกราชเจ้าท่านก็อยู่เวียงเงินยางเชียงแสนแลเมืองฝางเชียงรายทั้งสามนั้นแล ท่านก็มีราชบุตรตนผู้พี่ชื่อว่า ลาวก่อ ผู้กลางชื่อว่าลาวเกื้อ ผู้น้องช้อยชื่อลาวเก้าแล
ข้อความตามตำนานธาตุดอยตุง แลตำนานเชียงแสนที่ สาธกมานี้ เพื่อให้เห็นความชัดว่า ลาวจกเทวบุตรซึ่งจุติมาเปนต้น
