ข้าเจ้าจะกระทำชาวเมืองอยู่ในคำผู้ข้า ฉันใดชาวเมืองหริภุญไชยจักบ่อยินดีกับด้วยพระยายีบา ข้าก็จักกระทำด้วยอุบายทุกเยื่อง ฉันใด ชาวเมืองหริภุญไชยจักยินดีด้วยบุญสมภารเจ้าเหนือหัว ข้าก็จัก กระทำจงได้ เมื่อใดชาวเมืองอยู่ในคำแห่งข้าแล้ว ข้าหากจักรีบ ใช้มาไหว้สาเจ้าเหนือหัว ให้ยกรี้พลไปปล้นเอา ทีนั้นเจ้าเหนือหัว ก็จักได้เมืองหริภุญไชยบ่อยากชละ
เจ้าเมงรายได้ฟังถ้อยคำ ขุนฟาทูลชี้แจงกลอุบายดังนั้น ก็ยินดียิ่งนัก จึ่งให้กระทำตามความคิดขุนฟาทุกประการ ขุนฟา ก็หนีไปพึ่งพระยายีบายังเมืองหริภุญไชย กระทำอุบายต่าง ๆ ตามความคิดแห่งตน ครั้นขุนฟาไปแล้วอยู่ภายหลังเจ้าเมงรายก็ให้ ราชบุตรองค์ใหญ่ตนชื่อขุนเครื่องไปครองเมืองเชียงราย เจ้าเมงรายครองราชสมบัติอยู่เมืองฝาง ยามนั้นอายุเจ้าเมงรายได้ ๓๗ ปี เจ้า ขุนเครื่องบุตรใหญ่อายุได้ ๑๓ ปี เจ้าขุนครามบุตรผู้กลางอายุได้ ๑๐ ปี เจ้าขุนเครือผู้น้องอายุได้ ๖ ปี
ครั้งนั้นขุนเครื่องผู้ครองเมืองเชียงราย เชื่อถ้อยคำขุน ผู้หนึ่งชื่อไสเรียงชักนำให้คิดการเปนขบถ ซ่องสุมประชุมพลในเชียงราย หมายว่าจักชิงพ่อตนกินเมือง ครั้นพระยาเมงรายได้ รู้ข่าวดังนั้น จึงคำนึงว่าตูผู้เปนพ่อยังไป่ทันไปสู่ปรโลก กูก็ยัง เปนผู้มีอานุภาพปราบเมืองทั้งมวญอยู่ ดังมันผู้ขุนเครื่องนี้หากมีบุญอันน้อย มันป๊อยจักชิงกูกินเมืองฉันนี้ พระยาเมงรายจึ่งหาข้า
