คน ผู้หนึ่งชื่อยีคำหาวได้เปนพระยาในเมืองลานช้าง ผู้หนึ่งชื่อท้าวชุมแสงได้เปนพระยาในนันทบุรี (เมืองน่าน) ตัวข้าเปนลูกท้าว ผาเรืองแม่นคำขา กินเมืองแกวพระกัน สิ้นเช่นพ่อข้าไปสู่ปรโลก แล้ว ข้าก็ได้เปนพระยาแทนพ่อ พระยาหอคำลุ่มฟ้า (จีน) เอาท้าวพระยาทั้งหลายมาอภิเศกข้ายังภูเหิด ให้เปนพระยาใหญ่ ครองเมืองแกวทั้งมวญ เปนดังพระยาห้อเจ้าหลุ่มฟ้าเก๊าพิมาน อภิเศกปู่เจ้าข้าเจ้าพระยาเจืองนั้น ทีนี้ข้าจึ่งมาเพื่อจักกระทำอุษยา ภิเศกเจ้าเหนือหัว ให้เสวยศุขในศริราชสมบัติดังกัน ครั้นถึง วันฤกษดีพระยาแก่นพงษาก็กระทำพิธีราชาภิเศกเจ้าพระยาเมงรายตามขัติยประเพณีแกว แล้วก็อำลาเลิกทัพกลับคืนไปเมืองแกว
จุลศักราชล่วงได้ ๖๓๘ ปีชวดอัฐศก เจ้าพระยาเมงราย ครองราชสมบัติอยู่ยังเมืองเชียงราย ทรงคำนึงในพระไทยว่าตั้งแต่ ให้ขุนฟา ไปริปองเมืองหริภุญไชยก็นานแล้วยังมิได้รับข่าวการที่จะสำเร็จได้เมื่อใด ระหว่างนี้ไพร่พลทหารว่างศึกสงครามนานจะเรื้อมือ ไป จำจะยกไปตีเมืองพเยาเสียก่อน ทรงดำริห์ฉนั้นจึ่งให้ตรวจ เตรียมรี้พลพร้อมสรรพแล้วถึงวันดีเจ้าพระยาเมงรายก็ยกกองทัพไปยังแดนเมืองพเยา ฝ่ายพระยางำเมืองเจ้าเมืองพเยา ได้ทราบข่าว ทัพพระยาเมงรายยกมา ก็ดำริห์การที่จะต่อรบด้วยธรรมยุทธ จึ่งจัด ที่ประทับรับรองไว้ปลายแดนเมือง แล้วท้าวเธอก็ยกพลโยธาเปนอันมาก ออกไปตั้งทัพคอยรับอยู่ปลายแดน ครั้นกองทัพเจ้าพระยา
