หนูเผือกกับบริวาร ๔ ตัว ออกจากไชยภูมิ์ที่นี้เปนไชยมงคลประการถ้วนสาม อนึ่งภูมิ์สถานอันจะตั้งเวียงนี้สูงเบื้องตวันตกเอียงมา ตวันออก เปนไชยมงคลประการที่สี่ อนึ่งอยู่ที่นี้เห็นน้ำตกแต่เขา อุสุจะบรรพต คือดอยสุเทพ ไหลลงมาเปนแม่น้ำไหลขึ้นไปหนเหนือ แล้วเลี้ยวไปหนตวันออก แล้วเลี้ยวไปใต้ แล้วไปตวันตกอ้อม เวียงกุมกาม แม่น้ำนี้เปนนครคุณเกี้ยวเมืองอันนี้เปนไชยมงคล ประการที่ห้า อนึ่งแม่น้ำนี้ไหลแต่ดอยลงมาที่ขุนน้ำ ได้ชื่อว่า แม่ขาน ไหลไปตวันออก แล้วไหลไปใต้ เทียบข้างแม่พิงค์ไปได้ ชื่อว่าแม่โท อนึ่งหนองใหญ่มีอยู่หนตวันออกเฉียงเหนือแห่งไชยภูมิ์ หนองใหญ่มีหนอิสาณดังนี้ ท้าวพระยาต่างประเทศจักมาบูชาเปน ไชยมงคลประการที่หก อนึ่งน้ำแม่ระมิงค์ไหลมาแต่มหาสระ อัน พระพุทธเจ้าได้มาอาบยังดอยสลอง ไหลออกมาเปนขุนน้ำแม่ระมิงค์กรายไปตวันออกเวียง เปนไชยมงคลประการถ้วนเจ็ด พระยา งำเมืองและพระยาร่วง สำแดงเหตุอันเปนไชยมงคลเจ็ดประการดังนั้น พระยาเมงรายก็มีความยินดี คนึงใจว่าสหายกูทั้งสอง มีความรู้หลัก ยิ่งนัก แล้วเธอจึงพาพระยาทั้งสองไปเลียบดูที่อันจะขุดคูเวียงทั้งสี่ด้าน กับที่อันจักก่อปราการเวียง แลซุ้มประตูเวียงทุกแห่ง แล้วพระยา ทั้งสองพากันมานั่งอยู่หนอิสาณ เลี้ยงโภชนาหารกันเสร็จแล้ว พระยาทั้งสอง ให้จัดเครื่องพลีกรรมบูชาเทวดาทั้งหลายแล้วให้ลงมือขุดคูเมืองแลสร้างราชมณเฑียร มีรี้พลโยธาอันกระทำการพระราช
