ไปเมืองฝ่ายเหนือ เพื่อจะให้หาญพรมสท้านนำข่าวไปแจ้งยังกรุงพระนครศรีอยุทธยา
ครั้งถึงปีฉลู สมเด็จพระบรมไตรโลกนารถเจ้ากรุงพระนคร ศรีอยุทธยากับสมเด็จพระอินทราชาราชบุตร ยกพยุหโยธาทัพหลวงขึ้นมาตีเมืองนครพิงค์เชียงใหม่โดยทางเมืองนครลำปาง ตั้งทัพหลวง ณริมน้ำแม่ราชธานีฝั่งตวันออก เจ้าพระยาติโลกราชก็ยกทัพหลวง ออกไปตั้งยังเชิงดอยบา พร้อมด้วยทัพหัวเมืองทั้งปวง คือท้าว บุยเรือเจ้าเชียงราย ๑ เจ้ายอดเมืองตนหลาผู้ครองเมืองแจ้สัก ๑ หมื่นกึ่งตีนเชียง ๑ หมื่นหาญแตรทอง ๑ เจ้าพระยาสองแควตั้ง ทัพอยู่ริมหนองทั้งสองมีป่าไผ่อยู่โดยรอบ ๑
ฝ่ายข้างกองทัพไทยนั้นสมเด็จพระอินทราชาธิราชกับขุนวชิระ เจ้าเมืองกำแพงเพ็ชร์ ขุนราชอาสาผู้รั้งเมืองศุโขไทยยกทัพช้าง เข้าฝ่าทัพพระยาสองแควในเวลาเที่ยงคืน พระยาสองแควรู้ตัวเตรียมพลไว้สรรพ ส่วนตัวพระยาสองแควขึ้นขี่ช้างพลายเพ็ดมหาพินายอยู่ ท่าชนศึก สมเด็จพระอนทราชาไสช้างที่นั่งเข้าชนช้างพระยาสองแคว รี้พลทั้งสองฝ่ายก็เข้ายุทธนากันเปนโกลาหล ขณะนั้นเจ้าแจ้สักขี่ช้างมงคล หมื่นจ่าช้อยขี่ช้างขวัญเพ็ด หมื่นนครขี่ช้างไชยสงคราม ผูเสนาขี่ช้างภูบาล ทั้ง ๔ ช้างเข้ารุมแทงช้างที่นั่งสมเด็จพระอินทราชาและขุนเมืองกำแพงเพ็ชร์ขุนเมืองศุโขไทย ทั้ง ๓ ช้างตกอยู่ในหนองพลลาวก็ระดมยิ่งปืนไฟแลน่าไม้ ต้องพลทหารไทยล้มตายเปน
