แย่งชิงเอาหนังสือยกย่องกับดวงตราที่เทียนเฉียว (เมืองสวรรค์หมายความว่าประเทศจีน) ประทานให้ไป
พระเจ้าเสงโจ๊วฮองเต้ มีพระราชสาสนไปต่อว่าเสี้ยมหลอก๊กฮ๋องว่า เจียมเสียก๊กอ๋องซูมั่นตะล้า , กับมั่นล้าเกีย เปนประเทศที่เปนไมตรีกับเราเหมือนกับท่าน ๆ ไม่ควรกระทำตามอำนาจจับราชทูตแลแย่งชิงเอาหนังสือยกย่องกับดวงตราของเจียมเสียก๊กไว้ แต่ความยุติธรรมของโลกนั้น ถ้าผู้ใดจะมีบุญญาธิการก็ประพฤติ กิจการที่ดี ความพินาศจะมาถึงก็ประพฤติอุลามก เช่นกับอ้ายโจรเหล (เจ้าประเทศญวน) งังน่านก๊กซึ่งเปนตัวอย่างอยู่แล้ว ขอให้ท่านจงส่งราชทูตเจียมเสียก๊กกับสิ่งของที่แย่งชิงเอาไว้นั้น ไปให้เจียมเสียก๊กอ๋องกับมั่นล้าเกีย, ตั้งแต่นี้ต่อไปขอให้ประพฤติตามคำตักเตือนของเรา ปกครองขอบขัณฑเสมาอย่าให้ผิดธรรมเนียมแลต้องมีไมตรีกับประเทศที่ใกล้เคียงกัน จึงจะอยู่เปนศุขไปกาลนาน
เมื่อครั้งก่อน เสี้ยมหลอก๊กอ๋องให้ราชทูตมาเจริญทางไมตรี เรือถูกลมซัดไปถึงอ่าวงังน่าง ถูกอ้ายโจรเหล (เจ้าประเทศญวน) ฆ่าฟันไพร่พลเสียสิ้น เหลืออยู่แต่ปะหักคนหนึ่ง ต่อไปไม่นาน กองทัพจงก๊ก (ประเทศจีน) ยกไปตีงังน่างก๊ก (ประเทศญวน) แตก จับเอาผู้คนกลับมา ปะหักก็ถูกจับมาด้วย พระเจ้าเสงโจ๊วฮองเต้ทรงสงสารปะหักยิ่งนัก
แผ่นดินอย้งลักปีที่ ๖ โป้วจื้อโป้วหง้วน (ตรงกับเดือน ๑๐ ปีชวดจุลศักราช ๗๗๐) พระเจ้าเสง โจ๊วฮองเต้ รับสั่งให้จงกวาง
