หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๓๔
แผ่นดินเก๊งไถ่ปีที่ ๓ หยิมซิน (ตรงปีวอกจุลศักราช ๘๑๔ เก๊งไถ่นั้นนามแผ่นดินพระเจ้าเก๊งฮองเต้กระษัตรที่ ๗ วงษ์เหม็ง อยู่ในรัชกาล ๑๗ ปี) ราชทูตเสี้ยมหลอก๊กมาเจริญทางพระราชไมตรี
แผ่นดินเก๊งไถ่ปีที่ ๔ กุ่ยอิ๊ว (ตรงปีรกาจุลศักราช ๘๑๕) พระเจ้าเก๊งฮองเต้รับสั่งให้เกะซือจง (ขุนนางในกระทรวงแบบธรรมเนียม) ชื่อหลิวจู๋เปนราชทูตนำเครื่องสังเวยไปคำนับพระศพเสี้ยมหลอก๊กอ๋ององค์ก่อน ซึ่งมีพระนามว่าซำไนผอล่อม่อล้าตะติไน กับมีพระราชสาสนไปยกย่องสี่จื๊อ (บุตรที่ได้สมบัติ) บ๋ายล่อลั่งมี้ซุนล้า[1]เปนอ๋อง
แผ่นดินเทียนสูนปีที่ ๑ เตงทิ้ว (ตรงปีฉลูจุลศักราช ๘๑๙ เทียนสูนนั้นนามแผ่นดินพระเจ้าเองจงฮองเต้ครองราชสมบัติครั้งที่ ๒) ราชทูตเสี้ยมหลอก๊กมาถวายเครื่องบรรณาการ พระเจ้าเองจงฮองเต้ประทานแพรสายอำนาจประดับด้วยทองคำซึ่งทำเปนลวดลาย ให้ราชทูตนำไปให้ก๊กอ๋อง
- ↑ ที่จีนเรียกพระนามสมเด็จพระบรมราชาธิราชสามพระยาแห่ง ๑ ว่า "ซีลี้ม่อ กับไน" ต่อมาอิกแห่ง ๑ เรียกว่า "ซือลีผอล่อม่อน่อเยาะจีล้า" เรียกหนหลังว่า " ซำไนผอล่อม่อล้าตะติไน" พอสังเกตได้ว่า เปนพระนามพระองค์เดียวกัน มีคำพอเอาได้บ้าง คือ ซีลี้, ซืลี, ซำไน ๓ คำนี้ คือสมเด็จเปนแน่ ผอล่อ คือพระ จีล้า คือธิราช นอกจากนี้ข้าพเจ้าเดาไม่ถูก ขอแรงท่านผู้อ่านช่วยเดาด้วย ส่วนพระนามพระยุวราชจีนเรียกว่า "บ๋ายล่อลั่งนี้ซุนล้า" นั้น บ๋ายล่อ ดูใกล้กับบรม สั่งนี้ซุนนั้น คือราเมศวรเปนแน่ ตรงกับพระราชพงษาวดารด้วย แต่คำว่า ล้า ที่อยู่ข้างท้ายจะว่า ราช ก้เห็นพอจะได้ ตรงกับคำว่า บรมราเมศวรราช บางทีจะใช้พระนามอย่างนี้ในราชสาสนบอกข่าวเปลี่ยนรัชกาลไปยังเมืองจีน
