แผ่นดินเจ่งเต๊กปีที่ ๑๐ อิดหาย (ตรงปีกุญ จุลศักราช ๘๗๗) ราชทูตเสี้ยมหลอก๊ก นำราชสาสนซึ่งเขียนอักษรในแผ่นทองคำกับสิ่งของในพื้นประเทศมาถวาย ขณะนั้นในสถานรับราชทูตนานาประเทศไม่มีเจ้าพนักงานแปลหนังสือเสี้ยมหลอก๊ก อุปราชชื่อเลี่ยงจู๋ (อุปราชเลี่ยงจู๋คนนี้มีในหนังสือเจ่งเต๊กอิวกังหนำเรียกว่าเนี้ยถุ) ทูลขอเลือกเอาชาวเสี้ยมหลอก๊กที่มาด้วยราชทูตไว้สักคนหนึ่งหรือสองคน เพื่อจะให้เปนครูโรงเรียนสอนหนังสือเสี้ยมหลอก๊ก พระเจ้าบู๊จง ฮองเต้ก็ทรงอนุญาต
แผ่นดินเกียเจ๋งปีที่ ๑ หยิมโหง็ว (ตรงปีมะเมีย จุลศักราช ๘๘๔ เกียเจ๋งนั้น นามแผ่นดินพระเจ้าสี่จงฮองเต้กระษัตรที่ ๑๑ วงษ์เหม็ง อยู่ในรัชกาล ๔๕ ปี) เรือพานิชเสี้ยมหลอก๊กกับเรือพานิชเจียมเสียก๊กมาจอดอยู่ในแม่น้ำเมืองกวางตง ข้าหลวงกรมเจ้าท่าชื่องิวอย้งปล่อยให้บ่าวไพร่ลอบซื้อสิ่งของที่ยังไม่เสียภาษี ครั้นพระเจ้าสี่จงฮองเต้ทรงทราบก็รับสั่งให้เจ้าพนักงานประหารชีวิตรงิวอย้งตามกฏหมาย
แผ่นดินเกียเจ๋งปีที่ ๕ เปี๋ยซุด (ตรงปีจอ จุลศักราช ๘๘๘) ราชทูตเสี้ยมหลอก๊กมาเจริญทางพระราชไมตรี
แผ่นดินเกียเจ๋งปีที่ ๓๒ กุ่ยทิ้ว (ตรงปีฉลู จุลศักราช ๙๑๕) เสี้ยมหลอก๊กอ๋อง ให้ราชทูตนำช้างเผือกกับสิ่งของในพื้นประเทศจะมาถวาย ครั้นมาถึงกลางทางช้างเผือกนั้นตายเสีย ราชทูตก็เอา
