หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๔๓
นั้นชาวประเทศสร้างศาลซามป๋อทำรูปจงกวาง (ขุนนางในกรมขันที) ชื่อเจียนห้อไว้สักการบูชา[1]
แผ่นดินสูนตี้ปีที่ ๙ หยิมสินจับยี่ง้วย (ตรงณเดือนยี่ปีมะโรง จุลศักราช ๑๐๑๔) เสี้ยมหลอก๊กอ๋องให้ราชทูตนำเครื่องบรรณาการมาถวาย ขอเปลี่ยนตรา พระเจ้าสี่โจ๊วเจียงฮองเต้รับสั่งให้เจ้าพนักงานเปลี่ยนให้ตามประสงค์ ตั้งแต่นั้นก็ส่งเครื่องบรรณาการมาเสมอ[2]
แผ่นดินฆังฮีปีที่ ๓ กะสินชิดง้วย (ตรงณเดือนเก้าปีมะโรง จุลศักราช ๑๐๒๖ ปี) ขุนนางเผ่งหลำอ๋องชื่อเสียงค้อฮี้ ทูลพระเจ้าเสี่ยโจ๊วหยินฮองเต้ว่าเสี้ยมหลอก๊กอ๋องให้ราชทูตเอาของกำนันมาให้ แต่หาได้รับไว้ไม่ แลขออนุญาตว่าแต่นี้ต่อไปห้ามไม่ให้ผู้ใดรับของกำนันต่างประเทศ พระเจ้าเสี่ยโจ๊วหยินฮองเต้ก็อนุญาต พวกขุนนางเปียนพวน (ขุนนางรักษาปลายเขตรแดน) ต๊กบู๊ (เทศา ภิบาลแลปลัดเทศา) ก็ประพฤติตามรับสั่ง
- ↑ ที่ชาวต่างประเทศสร้างศาลทำรูปจงกวางไว้บูชาในเมืองไทย น่าจะเปนศาลเจ้า จีนอะไรแห่ง ๑ ดูไม่มีเค้าเงื่อนอย่างอื่น
- ↑ ปรากฏตรงนี้ว่า การที่ไปมากับเมืองจีนห่างไปเสียคราว ๑ พึ่งมาจับสนิท ขึ้นอิกเมื่อในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ความข้อนี้สมกับจดหมายเหตุฝรั่งตั้งแต่แผ่นดินสมเด็จพระเอากาทศรถตลอดมาจนแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ฝรั่งไปมาค้าขายทางเมืองจีนยาก ด้วยโปตุเกตไปทำหยาบควายร้ายแรงให้จีนเกลียดฝรั่งทั่วไป ฝรั่งต้องมาอาไศรยไทยเปนนายหน้าพากไปค้าขายเมืองจีนแลยี่ปุ่นด้วย
