แผ่นดินฆังฮีปีที่ ๔ อิดจี๋จับอิดง้วย (ตรงณเดือนอ้ายปีมะเสง จุลศักราช ๑๐๒๗ ปี) เสี้ยมหลอก๊กอ๋องเซียนเลีดพะละเจียวกู๊โล่ง พะละม้าฮู้ลกควนสืเอี่ยวธีย่าพูอาย (สมเด็จพระเจ้ากรุงพระมหานครศรีอยุทธยาผู้ใหญ่) ให้ขุนนางควนสืสิงลาเย่ไหมติ (ออกขุนศิริ ราชไมตรี) เปนราชทูตนำราชสาสนซึ่งเขียนอักษรในแผ่นทองคำกับเครื่องบรรณาการลงเรือข้ามทะเลมาถวาย ราชสาสนมีความว่า
เสี้ยมหลอก๊กอ๋องเซียนเลียดพะละเจียวกู๊โล่งพะละม้าฮู้ลก ควนสืเอี่ยวธีย่าพูอาย ขอถวายคำนับทูลไต้เชงฮองเต้กระษัตรองค์ใหม่ซึ่งขึ้นดำรงโลก อานุภาพแผ่ไพศาลประหนึ่งพระอาทิตย์ส่องอยู่กลางอากาศ ต่างประเทศทั้งสี่ทิศก็สยดสยองขอพึ่งบุญบารมี ข้อความที่ได้สั่งสอนหมื่นประเทศก็ขอบคุณ ข้าพเจ้าผู้เปนเจ้าประเทศน้อย ขอบคุณเทียนเฉียว (เมืองฟ้า) ประหนึ่งน้ำที่ประพรมรฦกอยู่ในใจเสมอทุกเวลามิได้ขาด บัดนี้ตั้งใจให้ราชทูตมาถวายเครื่องบรรณาการโดยความเคารพนับถือด้วยมิได้หมายแลกเปลี่ยนสิ่งของที่ตอบแทน จึงแต่งให้ราชทูตอกควนสืสิงลาเย่ไหมติลี้ (ออกขุนศิริราชไมตรี ราชทูต) อุปทูตอกควนซิดมุตอัวดิ (ออกขุนสมุทวาที) ตรีทูต อกควนสืเซียะเภาะอัวดิ (ออกขุนศรีศุภวาที) ไถ่ทงสื (ล่าม) สีเกียดเต้เต๊น กับขุนนางอิกหลายนาย ลงเรือข้ามทเลนำราชสาสนซึ่งเขียนอักษรในแผ่นทองคำ กับคำแปลเปนภาษาจีน กับสิ่งของในพื้นประเทศมาก้วงแซ้ (มณฑลก้วงตัง) ขุนนางเจ้าพนักงาน
