ในทันใดนั้นขุนนางผู้ใหญ่ได้รับสั่งพระเจ้าเสี่ยโจ๊วหยินฮองเต้ว่า เสี้ยมหลอก๊กอ๋องเปนประเทศน้อย เครื่องบรรณาการที่เคยเอามาส่งครั้งก่อน ๆ เอามาจากประเทศอื่นก็มี เพราะฉนั้นจึงคราวนี้ไม่ถูกต้อง แม้ว่าเครื่องบรรณาการที่เอามาคราวนี้จะขาดสิ่งใด ก็อย่าให้เอามา ใช้อิกเลย แต่นี้ต่อไปให้เอาแต่สิ่งของในประเทศมาเปนเครื่องบรรณาการก็ได้
แผ่นดินฆังฮีปีที่ ๑๑ หยิมจื้อซาง้วย (ตรงณเดือนห้าปีชวด จุลศักราช ๑๐๓๔ ปี) เสี้ยมหลอก๊กอ๋องให้ราชทูตนำเครื่องบรรณาการมาถวาย ขุนนางเจ้าพนักงานรับ ๆ สั่งพระเจ้าเสี่ยโจ๊วหยินฮองเต้ว่า ราชทูตเสี้ยมหลอก๊กมีสินค้าจะเอามาขายณะเกียซือก็สุดแล้วแต่เขาจะเอามา หรือเขาจะขายที่เมืองก้วงตง ก็ให้ตักบู๊จัดขุนนางเปนผู้ดู แลด้วย
แผ่นดินฆังฮีปีที่ ๑๒ กุ่ยทิ้วยี่ง้วย (ตรงณเดือนสี่ปีฉลู จุลศักราช ๑๐๓๕ ปี) ควนสืสิงลาเย่ไหมติลี้ราชทูตเสี้ยมหลอก๊ก นำเครื่องบรรณาการมาถวาย สี่ง้วย (ตรงณเดือนหกในปีฉลู) พระเจ้าเสี่ยโจ๊วหยินฮองเต้ยกย่องเซียนเลียดพะละเจียวกู๊โล่งพะละม้าฮู้ลกควนสืเอี่ยวธีย่าพูอายเปนเสี้ยมหลอก๊กอ๋อง ประทานตราทำด้วย เงินกับหนังสือยกย่องให้อกควนสืสิงลาเย่ไหมติลี้นำกลับไป
ข้อความในคำยกย่องมีว่า อ๋องมาเคารพขอให้ความศุข บริบูรณ์ภูลเกิด ด้วยธรรมเนียมโบราณเจ้าประเทศน้อยต้องเคารพ เจ้าประเทศใหญ่ตามน่าที่ผู้ใหญ่กับผู้น้อย เราผู้เปนเจ้าประเทศใหญ่ก็
