เมตตาเจ้าประเทศน้อยที่อยู่ไกลโดยทางชอบธรรม เราได้รับมรฎก ขึ้นครองราชสมบัติ หวังจะเผื่อแผ่ความเมตตากรุณาไปทั่วทั้งสี่ทิศ มาเข้าเปนสามัคคีเดียวกันจะได้รับความศุขสำราญทั่วหน้า ข้อที่ยกย่องยศศักดิ์ ถ้ามีชื่อเสียงปรากฏอยู่ในหนังสือลำดับเจ้าประเทศที่มีทางพระราชไมตรีแล้ว เราก็ยกย่องให้ตามธรรมเนียม บัดนี้ เสี้ยมหลอก๊กท่านเซียนเลียดพะละเจี่ยวกู๊โล่งพะละม้าฮู้ลกควนสืเอี่ยว ธีย่าพูอาย ถือความซื่อสัตย์ตามขนบธรรมเนียม ยอมตั้งพระไทย เปนไมตรีกับประเทศเราโดยสุจริต ให้ราชทูตข้ามทเลมาขอเปน มิตรอยู่ในขอบเขตรขัณฑเสมาปลายเขตรแดนของเรามั่นคงประหนึ่งหินต่อเนื่องแม่น้ำของเรายาวออกไปประการหนึ่งเชือก รักษาขนบธรรมเนียมเจ้าประเทศที่มีราชไมตรีโดยชอบธรรม การที่ท่านตั้งใจให้ราชทูต มาเคารพเรายินดีมาก บัดนี้ยกให้ท่านเปนเสี้ยมหลอก๊กอ๋อง แล ส่งคำยกย่องมาให้ด้วย ท่านต้องถือเอาทางยุติธรรมปกครองอาณาเขตรรับเอาความยกย่องนี้ไว้ด้วยเปนชั้นสูง จะได้ระงับศุขทุกข์ในขอบเขตร ตามน่าที่อ๋องอยู่ปกครองราษฎร รักษาประเทศซึ่งมี อยู่ในโลกนี้อย่าให้มีเหตุเกิดขึ้นได้ ยศที่เรายกย่องนั้นจงรุ่งเรือง ตามความนิยม ท่านจงรับเอาพรนี้ไว้อย่ากระทำผิดถ้อยคำของเรา[1]
- ↑ พระราชสาสนจีนฉบับนี้ ความทำนองเปนหนังสือหองเมื่อแรกราชาภิเศก แต่ศักราชอยู่ระหว่างกลางรัชกาลสมเด็จพระนารายน์มหาราช ๆ ผ่านพิภพปีวอกจ.ศ. ๑๐๑๘ สวรรคตปีมโรง จ.ศ. ๑๐๕๐ เหตุใดพระเจ้ากรุงจีนจึงมีราชสาสนอย่างนี้ยังคิดไม่เห็น
