แผ่นดินเขียนหลงปีที่ ๑ เบี๋ยสินลักง้วย (ตรงณเดือนแปดปีมะโรงจุลศักราช ๑๐๙๘ ปี) เสี้ยมหลอก๊กอ๋อง เซียนเลียดพะละเจี่ยวก้งพะละม้าฮู้ลกควนสืเอี่ยวธีย่าพูอาย ขึ้นครองราชสมบัติ ให้ขุนนาง หลงซามลิบกวาธี (หลวงสำฤทธิวาที) เปนราชทูตนำราชสาสนกับ สิ่งของในพื้นประเทศมีช้างมาช้างหนึ่ง ถวายเปนเครื่องบรรณาการ
ราชทูตพูดกับลีปู๋ (เสนาบดีกระทรวงขนบธรรมเนียม) ว่า เหตุด้วยต้องข้ามทเลลำบากจึงเอาช้างมาแต่ช้างหนึ่ง แลเมื่อครั้งก่อน ๆ ประทานหมังเหล็งไต๊เผา (เสื้อยศดำแพรหมังตึ้งปักลายมังกร) ไปให้ก็เก็บเอาไว้ที่เสงอึนเต๋ง (หอไว้ของพระราชทาน) ช้านาน หลายชั่วคนมาแล้ว เหลือกำลังจะรักษาอันตราย ขอความกรุณา รับประทานอิกเสื้อหนึ่งหรือสองเสื้อ
บัดนี้ก๊กอ๋องทำบุญสร้างวัดทุกปีต้องการใช้ทองเหลือง ขอความกรุณาเลิกข้อบังคับเสียชั่วคราว จะได้หาซื้อที่เมืองก้วงตง
ขุนนางผู้ใหญ่หารือไม่ยอมอนุญาต แต่ได้รับสั่งพระเจ้าเกาจงสุนฮองเต้ว่า ทางมาจากเสี้ยมหลอก๊กต้องข้างทเลไกล เขามีความ ตั้งใจมาส่งเครื่องบรรณาการ สิ่งของตอบแทนเพิ่มเติมตามธรรมเนียมเอาแพรหมังตึ้งเพิ่มขึ้นให้อิกสี่ม้วน ที่ขออนุญาตซื้อทองเหลือง ว่า ก๊กอ๋องจะใช้ในการทำบุญสร้างวัด เราให้ทองเหลืองหนักแปดร้อยชั่ง
