หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
112
| ประดุจหนึ่งแม่น้ำพระคงคา | เป็นที่สิเนหาเมื่อกันดาน | |
| ด้วยพระเดชเดชาอานุภาพ | อาจปราบไภรีทุกทิศาน | |
| ทุกประเทศเขตขันท์บันดาน | แต่งเครื่องบัณาการมานอบนบ | |
| กรุงศรีอยุทยานั้นสมบูรณ์ | เพิ่มพูญด้วยพระเกรียศคะจรจบ | |
| อุดมบรมศุขทั้งแผ่นภิภพ | จนคำรบศักราชได้สองพัน | |
| คราทีนั้นฝูงสัตว์ทั้งหลาย | จะเกิดความอันตรายเป็นแม่นมั่น | |
| ด้วยพระมหากษัตริย์มิได้ทรงทศมิตราชธรรม์ | จึงเกิดเข็ญเป็นมหัศจรรย์สิบหกประการ | |
| คือเดือนดาวดินฟ้าจะอาเพด | อุบัติเหตุเกิดทั่วทุกทีศาน | |
| มหาเมฆจะลุกเป็นเพลีงกาล | เกิดนิมิตพิศดานทุกบ้านเมือง | |
| พระคงคาจะแดงเดือดดั่งเลือดนก | อกแผ่นดินเป็นบ้าฟ้าจะเหลือง | |
| ผีป่าก็จะวิ่งเข้าสิงเมือง | ผีเมืองนั้นจะออกไปอยู่ไพร | |
| พระเสื้อเมืองจะเอาตัวหนี | พระกาลกุลีจะเข้ามาเป็นไส้ | |
| พระธรณีจะตีอกให้ | อกพระกาลจะไหม้อยู่เกรียมกรม | |
| ในลักษณะทำนายไว้บ่อห่อนผิด | เมื่อวินิศพิศดูก็เห็นสม | |
| มิใช่เทศกาลร้อนก็ร้อนระงม | มิใช่เทศกาลลมลมก็พัด | |
| มิใช่เทศกาลหนาวก็หนาวพ้น | มิใช่เทศกาลฝนฝนก็อุบัติ | |
| ทุกต้นไม้หย่อมหญ้าสารพัด | เกิดวิบัตินานาทั่วสากล | |
| เทวดาซึ่งรักษาพระศาสนา | จะรักษาแต่คนฝ่ายอกุศล |
