ให้ชื่อว่าพระนครหลวง แลในปีสร้างนครหลวงนั้น ก็สถาปนา วัดพระศรีสรรเพ็ชญ์เสร็จและทำการฉลอง มีมหรสพเป็นเอนกทุกประการ พระกฤษฎานุภาพพระบาทสมเด็จบรมนาถบพิตรพระเจ้า อยู่หัวดำรงพิภพมณฑลสบสลกสีมาประชาราษฎรเกษมสุขสบายเพทภัยภยันตรายโรคาพยาธิเก็เบาบาง อีกหมู่เสนาคนิกรโยธาทหาร มั่งคั่งพรั่งพร้อมไปด้วยพลช้างพลม้า ฟ้าฝนตกต้องตามฤดูกาลธัญญาหารก็บริบูรณ์ ทั่วประเทศนิคมชนบท พระยศชื่นชมไปมา นานาประเทศทั้งปวง ครั้งนั้นสำเภาลูกค้าพานิชเข้ามาค้าขายเป็น อันมาก
ศักราช ๙๙๔ ปีวอกศก (พ.ศ ๒๑๗๕) ทรงพระกรุณา สร้างพระมหาปราสาทองค์หนึ่ง ๑๑ เดือนเสร็จ ให้นามว่าศิริยโสธรมหาพิมานบรรจง ในกลางคืน สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระสุบิน นิมิตร ว่าสมเด็จอมรินทราธิราช เสด็จลงมานั่งแทบพระองค์ไสยาศน์ตรัสบอกว่าให้ตั้งจักรพยุหะ แล้วสมเด็จอมรินทราธิราชหายไป เพลาเช้าเสด็จออกขุนนางเข้าเฝ้า ทรงพระกรุณา ตรัสเล่าสุบินให้โหราพฤฒาจารย์ทั้งปวงฟัง พระมหาราชครูปโรหิตโหราพฤฒาจารย์ ถวายพยากรณ์ทำนายว่า เพลาวานนี้พระกรุณาให้ชื่อพระมหา ปราสาทว่า ศิริยโสธรมหาพิมานบรรจง นั้นเห็นไม่ต้องนาม สมเด็จ อมรินทราธิราชซึ่งลงมาบอกให้ตั้งจักรพยุหะ อันจักรพยุหะนี้เป็นที่ ตั้งใหญ่ในมหาพิชัยสงคราม อาจข่มเสียได้ซึ่งปัจจามิตรทั้งหลาย ขอพระราชทานเอานามจักรอันนี้ ให้ชื่อพระมหาปราสาทว่า จักรวรรดิ
