ราษฎรลือกันว่า จะให้ค้นตำหรับตำราที่หมอผู้เฒ่าผู้แก่ ต่างคนกลัวความผิด บรรดามีตำหรับความรู้วิชาการก็ทิ้งน้ำเสียสิ้น
ศักราช ๙๙๘ ปีชวดศก (พ.ศ. ๒๑๗๙) สมเด็จพระเจ้า อยู่หัวให้รื้อเทวสถานพระอิศวร พระนารายน์ นั้นขึ้นมาตั้งยังชีกุน ในปีนั้นให้ยกกำแพงพระราชวังออกไป ให้สร้างพระมหาปราสาทพระวิหารสมเด็จ อนึ่งเสด็จมาทอดพระเนตร์เรือกิ่ง ช่างรับพระราชทาน อยู่ยังมิได้ติดตาเรือกิ่ง ทรงพระกรุณาให้นายมั่นมหาดเล็กบ้านนอก เอาตาเรือเข้า กลับเอาตาซ้ายติดเข้าตาขวา หางตาเรือก็กลับไป ทางปัถวี ทอดพระเนตร์เห็นตรัสว่าดีอยู่ ให้เอาตามนายมั่นติดนั้นเถิดพระราชทานเงินตรา ๕ ตำลึงเสื้อผ้าสำรับหนึ่ง ในวันปัณณรสีเพ็ญเดือน ๘ เสด็จออกไปปฎิบัตินพระสงฆ์ณวัดชัยวัฒนาราม สมเด็จ พระเจ้าลูกเธอทรงพระเยาว์ก็ตามเสด็จไปหลายองค์ แต่พระนารายน์ราชกุมารพระชนม์ได้ ๕ พระวษานั้นประชวร พระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาตรัสว่า ป่วยอยู่แล้วอย่าตามไปเลย
เพลาเช้าวันนั้นฝนตกพรำอยู่ พระนารายน์ราชกุมารเสด็จออกไปเล่นที่เกย พระสนมพี่เลี้ยงทูลห้ามก็ไม่ฟัง จะถวายพระกลดก็ห้ามเสีย พระสนมพี่เลี้ยงจนใจต้องเล่นอยู่ด้วย พระองค์ยืนยุดเสา หลักชัยอยู่ อสุนีลงต้องหลักชัยแตกตลอดลงไปจนดิน พระนารายน์ราชกุมารจะได้เป็นอันตรายหามิได้ พระองค์ยืนยุดหลักชัยทรง พระสรวลอยู่ตามประสาพระยาว์ แต่พระสนมพี่เลี้ยงสลบไปสิ้น สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ยินเสียงอสุนีสนั่นตรงพระราชวัง ก็ตกพระทัย
