ฮ่อก็เข็ดขามคร้ามกลัว ถอยทัพหนีไปแล้ว ขอท่านอัครมหาเสนา ธิบดีแม่ทัพหลวง ผู้มีกรุณานุภาพได้อนุเคราะห์อย่าให้ได้ยากลำบากแก่ไพร่พลเลย ขอให้ยับยั้งกองทัพไว้อยู่แต่ใต้เมืองลำพูนก่อนขอ ได้บอกลงไปให้กราบทูลพระกรุณาให้ทราบ ตามจะทรงพระกรุณาโปรดแล้วจะจัดแจงเครื่องบรรณษการช้างม้าทูลเกล้า ฯ ถวาย อนึ่งบัดนี้ได้ยินข่าวมาว่า มอญเมืองเมาะตะมะเป็นกบฎแก่เมืองอังวะ ยกครัวหนีไปพึ่งกรุงไทย พระเจ้าอังวะให้เกณฑ์กองทัพพะม่าเป็นอันมากไปตามมอญหนีนั้น จะรบชิงเอาให้จงได้ ถ้าว่าพะม่ารู้เหตุว่า เมืองเชียงใหม่ไปเป็นขันธเสมา ถวายช้างม้าไปแก่กรุงไทยพระเจ้าอยู่หัวทัพพะม่าจะยกมาตีเมืองเชียงใหม่ จะเป็นศึกใหญ๋ ขอให้ท่านอัครมหาเสนาธิบดีได้กรุณาให้สงบไว้ บอกลงไปให้กราบทูลให้ทราบก่อน
ครั้นกองทัพไทยได้แจ้งหนังสือนั้น จึงปรึกษาเห็นพร้อมกันว่า ครั้นเราจะทำการตีหักเข้าเมืองลำพูน เมืองเชียงใหม่ ตามท้องตราโปรดขึ้นมานั้น บัดนี้มีหนังสือเมืองลำพูน เมืองเชียงใหม่ สารภาพโทษอ่อนน้อมออกมา บอกเหตุทัพพะม่ารามัญ ยกมาตามมอญหนีเข้าไปณกรุง เป็นการศึกข้อใหญ่ เราจะตีเมืองลำพูน เมืองเชียงใหม่ยังไม่ถนัด เราจะบอกลงไปให้กราบทูลพระกรุณาก่อน ปรึกษาแล้วแต่งบอกตามเรื่องราวอุบายชาวเมืองลำพูน เมืองเชียงใหม่ให้ผู้ถือ บอกลงไปณกรุง ให้กราบทูลพระกรุณาให้ทราบ
ฝ่ายกองทัพพะม่ารามัญยกจากเมืองเมาะตะมะ เมืองสำมิ มา ตามมอญหนีตามทางเมืองกาญจนบุรี มีหนังสือบอกเข้ามาเถึงกรมการ
