ฝ่ายทัพพะม่ารามัญยกล่วงแดนเข้ามา ทัพหน้าตั้งตำบลไทรโยก ทัพหลวงตั้งที่ท่าดินแดน แต่งค่ายคูแล้วเสร็จ ยกทหารที่กองหน้า เข้ามาตีทัพกรุงไทย กองตระเวณพบกันได้รบกันบ้างแล้ว ส่วน สมเด็จพระนารายณ์เป็นเจ้าจึงตรัสว่า เมืองลำพูน เมืองเชียงใหม่เขามีหนังสืออ่อนน้อมสารภาพโทษ บอกเหตุการให้แจ้งเป็นความจริงมาแล้ว ให้มีตราเร่งขึ้นไปถึงกองทัพทั้งปวงฝ่ายเหนือนั้น อย่าให้ ตีเมืองลำพูนเชียงใหม่เลย ให้ยกกองทัพถอยกลับมาเถิงเมืองกำแพงเพ็ชรแล้ว ให้ยกกองทัพทั้งปวงผ่านมาเมืองอุทัยธานี ช่วยกองใต้โอบล้อมหลังทัพพะม่าเมืองศรีสวัสดิ์และเมืองมังคลำทองผาภูม
ฝ่ายทัพปากเหนือ ครั้นแจ้งในท้องตราแล้ว จึงยกทัพถอยกลับมาตามทางท้องตรานั้น ครั้นมาเถิงเมืองกำแพงเพ็ชรแล้ว ก็ยกทัพผ่าน ณเมืองอุทัยธานีโอบอ้อมไปเมืองศรีสวัสดิ์ และเมืองมังคลำเมืองทองผาภูม แต่งกองโจรและกองทัพหน้าและกองอาษา ยกเข้าตีทัพพะม่ารามัญ และบอกหนังสือเถิงกันปากใต้ฝ่ายเหนือนั้น กำหนดวันและเพลาสัญญาสำคัญนัดหมายกันให้รู้พร้อมแล้ว ให้กองโจรไปคอย สะกัดลัดตัดทางหว่างทหารไว้ที่ช่องแคบ แม่ทัพใหญ่ยกกองทัพเข้าระดมตีค่ายพะม่า ทั้งทัพหน้าทัพหลวง ๓ วัน พม่าแตกในเพลากลางคืนยามเศษ พะม่ารามัญล้มตายเป็นอันมาก นายทัพนายกองตาย ในค่ายนอกค่ายก็เป็นอันมาก พะม่ารามัญแตกระส่ำระสายหนีไปเถิงช่องแคบ กองโจรฆ่าเสียเป็นอันมากกว่า ๑๐๐๐ มังสุรราชาโปชุก แม่ทัพถูกปืนป่วยไป กองทัพมีชัยช้างม้าเครื่องสาตราวุธปืนน้อย
