แล้วจะเอารอกติดเอาปืนกระสุน ๓-๔ นิ้วชักขึ้นไปให้สูง แล้วจะล่ามชะนวนยิงมิให้ข้าศึกเข้ามาใกล้
ครั้นณเดือน ๓ ปีวอกฉศก พระเจ้าอังวะดำรัสให้มังมหา นรธา ๑ มัคราโป ๑ มังยิเจสู ๑ สตุกามณี ๑ แยงดยุ ๑ ยก กองทัพเข้ามาตีเมืองทะวาย เมืองตะนาวศรี บอกข้อราชการเข้ามา กราบบังคมทูลว่า พะม่ายกเข้ามาติดเมืองทะวาย แลหุยตองจา เจ้าเมืองทะวายนั้นก็หนีเข้าเมืองตะนาว ครั้นพะม่าตีเมืองมฤท เมืองตะนาวแตกแล้ว หุยตองจากหนีเข้าทางเมืองชุมพร พะม่า ก็ยกติดตามเข้ามาเผาเมืองชุมพรเสีย แล้วยกไปเมืองทะวาย และ หุยตองจานั้น ทรงพระกรุณาให้ส่งไปไว้ณเมืองชลบุรี แต่กรมหมื่น เทพพิพิธนั้น ให้ส่งไปเมืองจันทบูร แล้วดำรัสให้พระพิเรนทรเทพ เป็นแม่ทัพออกไปตั้งอยู่กาญจนบุรี
ครั้นณเดือน ๗[1] มังมหานรธาให้แยงหะยุกกลับขึ้นไปแจ้งราชการณกรุงอังวะ แล้วจึงปรึกษากันว่า เรามาตีเมืองทะวายได้ บัดนี้หามีผู้ใดจะต้านต่อฝีมือทแกล้วทหารเราไม่ ควรเราจะยกเข้าไปชิงเอาซึ่งเศวตฉัตรณกรุงเทพมหานคร เป็นความชอบถวายพระเจ้าอังวะเห็นจะได้โดยสะดวก ครั้นปรึกษาพร้อมกันแล้ว ก็ดำเนินพลพยุห โยธาทัพ สรัพด้วยเครื่องสาตราวุธทั้งปวงเข้าตีเอาเมืองเพ็ชรบุรี เมืองราชบุรี เมืองกาญจนบุรี ยกมาบรรจบกันณบ้านลูกแก ขณะนั้นเรือ ลูกค้ามาคั่งอยู่เป็นอันมาก พะม่าลงไล่ฆ่าฟันตายในน้ำแลบก จับเป็น
- ↑ บางทีจะเป็นปีระเป็นระกาสัปตศก จ.ศ. ๑๑๒๗ พ.ศ. ๒๓๐๘
