หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๘๗
ดำรัสให้พระเจ้ากษัตริย์ศึก[1]เป็นจอมทัพ ไปกระทำแก่กรุงศรีสัต นาคนหุต[2]ได้ จึงอัญเชิญพระพุทธปฏิมากรแก้วมรกตลงมาณกรุงธนบุรี พระเจ้าอยู่หัวให้แต่ง[3] โรงรับเสด็จขึ้นประดิษฐานไว้ณข้างพระอุโบสถ วัดแจ้ง แล้วก็กระทำมหันตสักการสมโภชเป็นอันมาก
ในปีนั้นมหาดาบวชอยู่วัดพระราม ประพฤติพาลทุจจริตมิได้ตั้งอยู่ในศีลสังวรวินัย กอบด้วยการโกหกล่อลวงคนให้ลุ่มหลง กำเริบจิตต์คิดการกบฎต่อแผ่นดิน จึงตรัสให้คุมเอาตัวลงมาสิ้นทั้งพรรคพวก แล้ว ให้ประหารเสียณท้ายป้อมวิชัยประสิทธิ์
อนึ่งในปีชวดโทศก (จ.ศ. ๑๑๔๒ พ.ศ. ๒๓๒๓) นั้น ให้จับญวนกบฏ[4]มาประหารเสียทั้งพรรคพวกเป็นอันมาก
- ↑ จดหมายเหตุโหรฉบับรามัญว่า พระยาจักรี พระยาสรศรี พระยาโคราช ยก ทัพไปล้านช้าง
- ↑ พงศาวดารเชียงใหม่ว่า เมื่อกองทัพไทยชะนะเวียงจันท์แล้ว ส่งทหารแต่ เวียงจันท์ ๓๐๐ คนไปทางภาคเหนือ ทหารเหล่านั้นทำการข่มเหงให้ซาวเมืองเดือดร้อน มาก จนพระยากาวิละเจ้าเมืองลำปางต้องทำการต่อสู้
- ↑ จดหมายเหตุการรับและสมโภชพระแก้วมรกตมีข้อความพิสดารยังไม่ได้พิมพ์
- ↑ จดหมายความทรงจำของกรมหลวงนรินทร์ว่าเป็นเหตุการณ์ในปีฉลู พ.ศ. ๒๓๒๔, ดูพงศาวดารญวน พิมพ์ พ.ศ. ๒๔๔๔ โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจ เล่ม ๒ หน้า ๓๗๒, จดหมายเหตุโหรฉบับรามัญว่า พ.ศ. ๒๓๒๔ เดือนอ้าย ขึ้น ๑๔ ค่ำ จับนายญวนกบฏฆ่า, ดูพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา เล่ม ๑ หน้า ๑๐๒ เรื่อง พระยาจีนจันตุ เขมร ลอบหนี, เล่ม ๒ หน้า ๒๓๘ เรื่องพระยาพระราม รามัญ ลอบ หนี, พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ ๑ ฉบับพิมพ์ครั้งที่ ๒ หน้า ๑๒๗
