หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๑๘๒
พงศาวดารย่อเมืองเวียงจันทน์
จุลศักราช ๑๒๕๕ ตัวปีมะเส็งเป็นเดือน ๑๑ แรม ๓ ค่ำ วันเสาร์องค์เป็นเจ้ากัติยะได้สร้างตำนานเมือง แผนเมือง และโศกเมือง และอัครนามตามโบราจริยมาดังนี้ ให้พิจารณาเอาเทอญ
อันนี้แผนเมืองฉะบับหนึ่งแล
ศักราช ๕๗[1] ปีไค้ (กุน) เจ้าองค์หล่อนิพพานต์
ศักราชได้ ๖๐ ทัศปียี (ขาล) พระไชยเข้าเมือง
ศักราช ๖๘ ปีเส็ด (จอ) จันธุลงโขน
ศักราชได้ ๖๙ ปีไค้ (กุน) น้ำท่วมหลวง
ศักราช ๗๐ ทัดปีไจ้ (ชวด) อาชญาเจ้าทั้งสองขึ้นตั้งทรายฟอง
ศักราชได้ ๗๔ ปีสี (มะโรง) ไฟไหม้ทุ่งฝน
ศักราชได้ ๗๕ ปีไส้ (มะเส็ง) ครัวขึ้นตั้งเมืองคุก
ศักราชได้ ๘๐ ทัดปีเส็ด (จอ) เมืองฮมคต (ขบถ) กวาดครัวออก
ศักราชได้ ๘๘ ปีซะง้า (มะเมีย) เศิกเพี้ยฮม
ศักราชได้ ๙๒ ปีเส็ด (จอ) พนมแตกทีก่อน
ศักราชได้ ๙๘ ปีสี (มะโรง) พนมผ้าขาวพนางแตก
- ↑ จ.ศ. ๑๒๕๗
