ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:ประชุมพงศาวดาร (ภาค ๗๐) - ๒๔๘๔.pdf/204

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๑๘๘

ศักราชได้ ๗๓ ปีฮวงเม่ากวาดครัวท่งฝนเดือนเจียง (อ้าย) ทรายฟองแตกไปตั้งสง้อแล

ศักราชได้ ๗๕ ปีกาไส้ ( ) เจ้าโอเทวะลัสะเจ้าบ้านทานซ้ำไปไล่หนีแล

ศักราชได้ ๗๖ ปีกาบสะง่า ( ) เจ้าบ้านท่านกวาดครัวภูเวียงลง

ศักราชได้ ๗๙ ปีเมิงเฮ้า ( ) น้ำท่วมเมืองแล

ศักราชได้ ๘๐ ปี เปิกเส็ดเก็บฮมขง

ศักราชได้ ๘๘ ปีฮวยสะง่า ( ) เป็นเศิกดอนตูมเพี้ยปู่แล

ศักราชได้ ๙๒ ปีกดเส็ดพระไชยนิพพานแล เดือน ๖ เพ็ง จึงหด (ยก) เจ้าบุญนั่งเมืองนั้นแล

ศักราชได้ ๙๓ ปีฮวงไค้ ( ) ออมกลืม

ศักราชได้ ๙๘ ปีฮวงสี ( ) เจ้าคำตาย ขุดหลุมภูเดือน ๓ แรม ๙ ค่ำ วันศุกร์ไปธาตุพนมปีนั่น

ศักราชได้ ๙๙ ปีเมิงไส้ธาตุดอกช้อย ๆ

ศักราชได้ ๑๐๑ ปีกัดมด ( ) น้ำท่วมไหลอีทุม

ศักราชได้ ๑๐๒ ปีกดสัน ( ) เศิกบ้านเป้า

ศักราชได้ ๑๐๒ ปีฮับเป้า เจ้าอุปราชคด (ขบถ) แก่องค์หลวงองค์โตนั่งเมืองก็ปีนั้น

ศักราชได้ ๑๑๑ ปีกัดไส้ ( ) เจ้าทั้งสองได้บ้านโชกปีพระลางพร้อมกัน