หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๓๓๓
ภญาน
อนึ่งในลักษณพญาณกอปรด้วยองค ๖ ประการ คือบุทคลกอปรด้วยเคหสถานอันบริบูรรณ ๑ คือว่าบุทคลอันบริบูรรณด้วยลูกหลานมาก ๑ คือว่าบุทคลกอปรด้วยน้ำใจเปนสัปรุษ ๑ คือว่าบุทคลมีน้ำใจกอปรด้วยกุศล ๑ คือว่าบุทคลกอปรด้วยตระกูลเปนเศรษฐีอันประเสริฐ ๑ คือว่าบุทคลเปนที่สการบูชาแก่คนทังปวง ๑ อันว่าบุทคลกอปรด้วยองคหกประการดั่งนี้ จึ่งควรให้กระลาการถามเอาผู้นั้นเปนพญาณ
ถ้าทวยราษฎรทังปวงผู้มีอรรถคดีอ้างพญาณ จะฟังเอาเปนพญาณหมีได้ คือว่า
| คน ๓๓ จำพวก |
คนหมีได้อยู่แก่ศีล ๕ ๘ |
๑ | คนไม่มีเรือนเที่ยวจร | ๑ | แล | |||||
| คนกู้นี่ยืมสีนผู้เปนความ | ๑ | คนถือกระเบื้องกระลาฃอทาน | ๑ | |||||||
| คนผู้เปนทาษผู้เปนความ | ๑ | คนหูหนวก | ๑ | |||||||
| คนเปนญาติผู้เปนความ | ๑ | คนตาบอด | ๑ | |||||||
| คนเปนมิศหายผู้เปนความ | ๑ | หญิงนครโสภิณี | ๑ | |||||||
| คนเปนเพื่อนกินอยู่สมเล กับผู้เปนความ |
๑ | หญิงแพศยา | ๑ | |||||||
| หญิงมีครรภ | ๑ | |||||||||
| คนวิวาทกับผู้เปนความ | ๑ | เปนกระเทย | ๑ | |||||||
| คนมักมาก ถ้อย ความ |
๑ | เปนบันเดาะ | ๑ | |||||||
| คนผูกเวรกับผู้เปนความ | ๑ | คนเปน พ่อ แม่ มด |
๑ | |||||||
| คนเปนโรคมาก | ๑ | คนเปนพิกลจริต | ๑ |
ม.ธ.ก.