๙ อนึ่งสมุหะนายกรับพระราชโองการใส่เกล้าฯ สั่งว่า กระลาการโรงสานกรมใด ๆ ได้พิจารณาเนื้อความแพ่งนั้น อย่าให้ลูกความติดใจได้ ถ้าโจทจำเลยติดใจกระลาการ ให้ส่งสำนวรคู่ความไปให้กระลาการอื่นพิจารณาตามตระทรวงสืบไป
รับสั่งให้ไว้ณวัน ๑ ๑๔+ ๗ ค่ำ จุลศักราช ๑๐๓๕ ปีฉลูเบญศก
๑๐ ด้วยพระมหาเทพรับพระราชโองการใส่เกล้าฯ สั่งว่า ณวัน ๒ ๓+ ๑ ค่ำ จุลศักราช ๑๐๔๓ ปีรกาตรีนิศก เพลาเช้า เสดจ์ออกทอดพระเนตรแต่งตัวไม้วัดยม นายเดชมหาดเลกเอาฟ้องจีนก๋งซึ่งกล่าวโทษขุนพินิดใจนายทองอินเสมียรพิจารณาเนื้อความมิได้สบดสาบาลตัวตามกฎรับสั่งนั้นกราบทูลพระกรรุณาฯ กล่าวโทษนายทองอินเสมียร จึ่งทรงพระกรรุณาฯ สั่งว่า จะเชื่อฟ้องแลสบดมิได้แล้ว
แต่นี้สืบไปเมื่อหน้า ถ้าราษฎรผู้มีอัถคดีฟ้องให้กราบทูลพระกรรุณาฯ แลทำฎีกาทูลเกล้าฯ ถวาย แลฟ้องร้องศาลาณโรงสานกรมใด ๆ ก็ดี อย่าให้กระลาการฝ่าย โจท
จำเลย สบดสาบาลเลย ถ้าทรงพระกรรุณาฯ สั่งจำเภาะ จึ่งให้กระลาการฝ่าย โจท
จำเลย สบดสาบาลตามรับสั่ง
หมายมาณวัน ๔ ๑๒+ ๑ ค่ำ จุลศักราช ๑๐๔๓ ปีระกาตรีนีศก
