ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:ผัวเมีย - รพี - ๒๔๔๒.pdf/5

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
35
หญิงที่เปนเมียไม่ได้

เปนคนไม่รู้เดียงสาเหมือนอย่างพระราชบัญญัติ ๑๗ ๆ ได้ยกเลิกเสียแล้ว จะมีคนสงไสยบ้างว่าจะเปนคนรู้เดียงสาฤๅไม่ ตามที่เข้าใจกัน ภรรยาทั้งหมดฟ้องสามีไม่ได้ว่าข่มขืนล่วงประเวณี คือ กดหมายเรื่องข่มขืนใช้ได้แต่เมื่อหญิงไม่ได้เปนเมียชาย จึ่งเปนข้อถามว่า ข้อ ๔ แห่งพระราชกำหนดลักษณข่มขืนล่วงประเวณีที่กล่าวถึงเด็กอายุ ๑๒ จะใช้ได้ทั้งเด็กที่เปนภรรยาแลไม่เป็นภรรยาฤๅไม่ เปนสิ่งที่ศาลยังจะต้องวินิจฉัย แม้ว่าพ่อแม่เด็กยกเด็กให้ชาย ๆ ร่วมประเวณีด้วยเด็กหญิงนั้นโดยยินยอมก็ดี ไม่ยินยอมก็ดี มีโทษแล้ว เปนวินิจฉัยว่าเด็กอายุต่ำกว่า ๑๒ เปนเด็กไม่รู้เดียงสา มิฉนั้น ต้องวิ่งไปหาหลัก ๗ ขวบที่ว่าชายเปนผัวก็ดี กดหมายไม่ยอมให้ร่วมประเวณีด้วยเปนอันขาด

เด็กไม่รู้เดียงสา บิดามารดาจะตกแต่งให้มีสามีแล้วแยกกันไปเช่นอย่างเมืองแขกทำกัน ในเมืองไทยคงไม่สำเร็จตามประสงค์ได้ ถึงเวลาจะอยู่กินด้วยกันจริงแล้ว ฝ่ายเด็กไม่ยอมได้ ไม่เห็นมีข้อขัดข้อง ชายเปนเด็ก