หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๖
พระราชทานโคมประทัปยกย่องเกียรติยศ แลครั้งนั้น ท่านเลื่อมขึ้นไปตามเสด็จกับพระยามนตรีสุริยวงษ์ จึงมีน่าที่ถูกเกณฑ์ทำโคมประทีปพระราชทานพระยาวิชิตสงคราม ท่านเลื่อมได้มาวานข้าพเจ้าแต่งกลอนสำหรับเขียนโคม กลอนที่แต่งคราวนั้นมากกว่ามากด้วยกัน เพื่อจะยักให้แปลก ข้าพเจ้าจึงแต่งโคลงด้วยศัพท์ชาวลครให้ท่านเลื่อม ดังนี้:—
| ๏๑ | เกาะกลางข้างด้านปละ | วันเอาะ | |
| ภูเก็จเปนบ้านเนาะ | รกร้าง | ||
| พระภูเก็จทัดเสาะ | แสวงแร่ | ||
| พบที่ทุ่งคาสร้าง | ที่บ้านทำเหมือง ๚ | ||
| ๏๒ | เอาภารการเติบตั้ง | เมืองตึก เต็มแฮ | |
| เฮินอเนกเจ๊กอึกทึก | ค่ำเช้า | ||
| เภาไฟรถรัถศึก | คับคั่ง | ||
| เพราะพระภูเก็จเปนเค้า | แค่บ้านเมืองเจริญ ๚ | ||
| ๏๓ | สมพระไทยธิเบศร์เจ้า | จอมสยาม | |
| พระยาวิชิตสงคราม | ท่านตั้ง | ||
| พานทองและตราความ | ชอบพระทาช ทานแฮ | ||
| เลื่องชื่อฦๅยศทั้ง | ปักษ์ใต้ฝ่ายเหนือ ๚ |
ที่ท่านเลื่อมมาถามถึงโคลง ๓ บทนี้ ด่วยเปนผู้เอาใจใส่ในประวัติของวงษ์สกูล จนถึงได้เรียบเรียงเปนหนังสือไว้ นายเชียร
