ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:พงศาวดาร (จาด) - ๒๕๐๒.pdf/35

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้ตรวจสอบแล้ว

วัดพุทไธศวรรย์ ม้าขุนสุวรรณพินิจจัยตกลูกศีรษะเดียว ตัวเป็นสองตัวแปดเท้าเดินชิงศีรษะกัน ไก่พระศรีมโหสถฟักฟองตกลูกตัวเดียวสองศีรษะ

ศักราช ๗๒๕ ปีเถาะเบญจศก ทรงพระกรุณาตรัสว่า เจ้าแก้วเจ้าไทออกอหิวาตกโรคตาย ให้ขุดขึ้นเผาเสีย ที่ปลงศพนั้นให้สถาปนาพระเจดีย์แลวิหารเป็นพระอาราม แล้วให้นามชื่อว่าวัดป่าแก้ว

ศักราช ๗๓๑ ปีระกาเอกศก สมเด็จพระรามาธิบดีเสด็จสวรรคต อยู่ในราชสมบัติ ๒๐ ปี

(๒) รัชกาลสมเด็จพระราเมศวร (ครั้งที่ ๑)

สมเด็จพระราเมศวรเสด็จมาแต่เมืองลพบุรีขึ้นเสวยราชสมบัติ

(๓) รัชกาลสมเด็จพระบรมราชาธิราช (ครั้งที่ ๑)

ครั้นถึงศักราช ๗๓๒ ปีจอโทศก สมเด็จพระบรมราชาธิราชเจ้าเข้ามาแต่เมืองสุพรรณบุรี เสนาบดีกราบทูลว่า สมเด็จพระบรมราชาธิราชเจ้าเสด็จเข้ามา สมเด็จพระราเมศวรก็ออกอัญเชิญเสด็จเข้ามาพระนคร ถวายราชสมบัติ แล้วถวายบังคมลาขึ้นไปลพบุรี[1]ดังเก่า

ศักราช ๗๓๓ ปีกุน ตรีนิศก สมเด็จพระบรมราชาเจ้า[2] เสด็จไปเอาเมืองฝ่ายเหนือ แลได้เมืองเหนือทั้งปวง

ศักราช ๗๓๔ ปีชวด จัตวาศก เสด็จไปเอาเมืองนครพังคาแลเมืองแซงเซรา


  1. ฉบับพันจันทนุมาศว่า “แล้วบังคมลาขึ้นไปเมืองลพบุรีดังเก่า”
  2. “สมเด็จพระบรมราชาธิราชเจ้า”