หน้า:พงศาวดาร - ปลีก - ๒๕๓๙.pdf/10

๒๑๓ ความยอกย้อนของประวัติศาสตร์

ป.อ.บ. ฉบับพิเศษ (๒๕๓๓–๓๔)

 

---

๑๗๒		ชาธิราชเจ้า กใหพรราชทานรังวัน แกนายเจดห้วเริ้อ แลใหเปน
๑๗๓		ขุนอีนทมลตรีย สอนแมนางพรญาแมนางเจ้าเมิองแลพร
๑๗๔		สหนมผุู้ใหญ อิกทัาวพรญาเสณามาตยทั้งหลาย กใหตลับ
๑๗๕		เตาปูนชองพูลกลองหมาก เปนรังวันแกขุนอินทมลตริย
๑๗๖		ใดปรมารกรเชอไหญหนึง แลัวกใหเอารังวันนันไปยใหขบด
๑๗๗		ทั้งปองดู ๏ อูยปรมารศักสามวันทานกไห้ขุนไช้ยพฤๅแลศรี
๑๗๘		รั้งคัน เอาพรญาแกวพรญาไทแลชิยประษาแลราชโทนหทงัง
๑๗๙		ปองเสยีบปรจารไว้ไน้คูขุนณครไช ดอยกันทั้งปองปรมารสาม
๑๘๐		สปิมิเสด สอนบุตรพรญาแก้วผู้หนึง ชือเจ้าแก้วฟา ไปอูยดอ้ย
๑๘๑		ภรรญาไน้พรปรสภมิใด้รูดอยบิดา ทานกมิใด้ให้ฆาเสีย ๏
๑๘๒		อูยปรมารสองสามวนั้ เจ้าแก้วฟากใหกราบทูลแตสมเด็จ็
๑๘๓		พรบรมราชาธิราชเจ้า วาตัวขา้พรพุทธิเจ้านิ อูยไปวันณา เขัาจ่วา
๑๘๔		บุตรราชโทรห แลจอายทุกเมีอ เพีอดังนั้นฃาพรพทธิเจ้าจฃา
๑๘๕		ตายดอยกันเสยียั้งแล้วทิเดยีวเทอด จึงสมเดจพรบรมราชา
๑๘๖		ธิราชเจ้า กใหศรีรังคั้นเอาเจ้าแก้วฟาไปฆา็เสยิตามไจแล้วเอา
๑๘๗		สภ นันใหกอดบาตรพรญาแก้วผู้บีดาอูย ๏ เหตวาผู้เปนเจ้าธรง
๑๘๘		ทศพิศราชธรรมมหาปรเสอดิ แลฆา็คนผู้เปนกรบศนัน ทีมี
๑๘๙		ได้รูเหนเปนกรบดดอยนั้น ทารกไม้ไห้ฆ็าเสียแตศักคน ๏ สอน
๑๙๐		ไน้เมีองนานไสยั ทา้วแพงแลทา้วเหาะพีนอง ชอนกันทำขบด
๑๙๑		แกพรญาแกนทา้ว ฉึงเอาเมีองนานนั้นได้ แลไดัทังต้วพรญา