หน้า:พงศาวดาร - ปลีก - ๒๕๓๙.pdf/3

๒๐๖ ความยอกย้อนของประวัติศาสตร์

ป.อ.บ. ฉบับพิเศษ (๒๕๓๓–๓๔)

 

---

๓๘		สมเด็จ็ผู้เปนเจากปรสาทฅ้านหามทองไมเท้าทองแลเคริอง
๓๙		ราชาปรโภคไหนามกอรชิอพรปรสิทธิแมนางษาฃ้าพรราชมารดา
๔๐		นางพรญาแลมหาธรรมราชาธิราชนั้น ๏ อู่ยมาพรานรวั้งไน้ยเมิอง
๔๑		ทวายปรมูลริ่พลสัดพลัดได้แตสกั้นปรมาร ๕๐๐๐ แลคร้วอบ
๔๒		พยบตังบาลอูย่แทบตำบลไชยเวริยนั้น ๏ จึงพรญาอิมหริห
๔๓		เรมางเอาพลตายทองมารํบพรานรวัง ๆ กหนิ้มายงงตน้าวศริ
๔๔		พรยาอิมหริหเรมางกเข้าตังอู่ยยังทวายนั้นแลซองสุ่มเอาช้าว
๔๕		เมิองทังปองได้มากแล้วกอเอาเคริองบรรดามาถวายบังคม
๔๖		แตผู้เปนเจ้าแลไห้กราบทูลพรกรรณาวาจฃอตังบาลไชย
๔๗		เวริยเปนคันทสิมาพรบาทสมเด็จ็พรบรมราชาธิราชเจ้ากมิ
๔๘		พรราชโอ้งการดำรัดเหนิ้อเกล้าฯ สังวาใหชุมเสณาพฤษธา
๔๙		มาตยไห้หนังสือถึงพรญาอิมหริหเรมางตังเมิองไช้ยเวริย
๕๐		เทอดแลใหตังแต่งยาติพินองฃองพรยากินเมิองปลอกเมิอง
๕๑		เปลานั้นพฤทธามาตยราชอำมาตยทังหลายกตกแต่งณรินทร
๕๒		วงษาแลหงษราชาไห้คินไปกินเมิอง ๆ ปลอกเมิองเปลานั้นตามราช
๕๓		โองการผู้เปนเจ้าสังนั้นสอนพรญาอิมหริหเรมางกทรงราชบรรดา
๕๔		การดอกไม้เงินทองมาถวายบังคมพรบาทผู้เปนเจ้าทุกปี ๏ อูย (ชำรุด)
๕๕		สมเด็จ็พรบรมราชาธิราชเจ้ากให้บำรุงช้างม้าริพลทับบกทับ (ชำรุด)
๕๖		ทังปองครั้นเสจ็ทารกเสด็จ็ขืนไปยยั้งเมิองกำแพ้งเพชฺญร (ชำรุด)
๕๗		หาพรญาชเลยิงแลมหาธรรมราชาพรญารามราชพรญาธรรมิเค (ชำรุด)