ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:พงศาวดาร - ปลีก - ๒๕๓๙.pdf/8

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๒๑๑ ความยอกย้อนของประวัติศาสตร์
ป.อ.บ. ฉบับพิเศษ (๒๕๓๓–๓๔)
 


๑๓๒ หลับไป้ยสินแลเ้จาอยาดลงนำลอยฅอไปย สูขุนพลั้บพลา
๑๓๓ ไช้ย ๆ กถามวาไค้รเจ้าอยาดกบอกวาฃัานิชิอเจ้าอยาดบุตร
๑๓๔ พรราม ขุนพลาไชย้กถามวาเปนบุตรพรรามมารดาเ้จาชิอ
๑๓๕ ไร เจัาอยาดกบอกวามารดาฃาัชิอนางอามพเกษ ขุนพลาไช
๑๓๖ กวาเจ้าเปนบุตรสหายเราจิงแล้ว แลขุนพลาไชกวาขุนณคร

๑๓๗ ไช้ยกสงเ้จาอยากไปยยังอยุทยา แลเราจปรกันเจ้า ๆ อยา
๑๓๘ กล้วเลอย เจ้าอยาดกวาอันบิดาวาดั้งณิแหน้งวาบิดาฆา็
๑๓๙ ฃัาเสิยไน้เรอินบิดานิเทอด จิงขุนพลาไชย้กแตงโพช
๑๔๐ นาอาหารไหแกเจาอยาดกินแล้วกสงเจ้าอยาดไป้แกม
๑๔๑ หารั้งแคกเผ้าพรรค ขุนพลาไช้ยไน้ยเตรอิญ ๏ ตอ

๑๔๒ รุงคนทงั้นนั้ จึงรูวาเจ้าอยาด โยธาทังหลายกแลนไปย้
๑๔๓ ถามทั้บขุนพลับพลาไชย้ ๆ กวาเรามิปรากฎ ถาไค้รรู
๑๔๔ จักไส้กไห้ไป้ดอยชา้วเราจไหชอยกันหา ๏ อูยนานมาจึง
๑๔๕ รูวาเจ้าอยาดหนิ้ออกไป้กมัง แลนายธรรมราชนายญิช้างทอง
๑๔๖ นายปรช้านายทองเตรดสงสารนายญิพก้าย ยอมเขม้นหนิ้

๑๔๗ จากพรณครหลองไป้อูยสูเจ้าอยาด ๆ กตังซายฃวานาหลังง ๏
๑๔๘ ศักราช ๘๔๕ ปีกุนเบญศก เจ้าพรญาแก้วพรญาไท้เผ้ามหา
๑๔๙ พรรค อั้นผู้เจ้าเข้ามาแตพรณครหลองนนั้กเจรรจาดอย
๑๕๐ ชียปรชาโหรจทำขบด แกสมเด็จ็พรบรมราชาธิราชเจ้า แลสรรญา
๑๕๑ แกกันวาดุจปราษหณา จใหชีปรชาโหรจกินกรุงอยุทยา แลจสง