หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
| แม่แบบ {{หัวสลับ 2}} ถูกยกเลิกแล้ว กรุณาใช้แม่แบบ {{หัวสลับ}} ทดแทน |
๒๑๑ ความยอกย้อนของประวัติศาสตร์
ป.อ.บ. ฉบับพิเศษ (๒๕๓๓–๓๔)
| ๑๓๒ | หลับไป้ยสินแลเ้จาอยาดลงนำลอยฅอไปย สูขุนพลั้บพลา | |
| ๑๓๓ | ไช้ย ๆ กถามวาไค้รเจ้าอยาดกบอกวาฃัานิชิอเจ้าอยาดบุตร | |
| ๑๓๔ | พรราม ขุนพลาไชย้กถามวาเปนบุตรพรรามมารดาเ้จาชิอ | |
| ๑๓๕ | ไร เจัาอยาดกบอกวามารดาฃาัชิอนางอามพเกษ ขุนพลาไช | |
| ๑๓๖ | กวาเจ้าเปนบุตรสหายเราจิงแล้ว แลขุนพลาไชกวาขุนณคร | |
| ๑๓๗ | ไช้ยกสงเ้จาอยากไปยยังอยุทยา แลเราจปรกันเจ้า ๆ อยา | |
| ๑๓๘ | กล้วเลอย เจ้าอยาดกวาอันบิดาวาดั้งณิแหน้งวาบิดาฆา็ | |
| ๑๓๙ | ฃัาเสิยไน้เรอินบิดานิเทอด จิงขุนพลาไชย้กแตงโพช | |
| ๑๔๐ | นาอาหารไหแกเจาอยาดกินแล้วกสงเจ้าอยาดไป้แกม | |
| ๑๔๑ | หารั้งแคกเผ้าพรรค ขุนพลาไช้ยไน้ยเตรอิญ ๏ ตอ | |
| ๑๔๒ | รุงคนทงั้นนั้ จึงรูวาเจ้าอยาด โยธาทังหลายกแลนไปย้ | |
| ๑๔๓ | ถามทั้บขุนพลับพลาไชย้ ๆ กวาเรามิปรากฎ ถาไค้รรู | |
| ๑๔๔ | จักไส้กไห้ไป้ดอยชา้วเราจไหชอยกันหา ๏ อูยนานมาจึง | |
| ๑๔๕ | รูวาเจ้าอยาดหนิ้ออกไป้กมัง แลนายธรรมราชนายญิช้างทอง | |
| ๑๔๖ | นายปรช้านายทองเตรดสงสารนายญิพก้าย ยอมเขม้นหนิ้ | |
| ๑๔๗ | จากพรณครหลองไป้อูยสูเจ้าอยาด ๆ กตังซายฃวานาหลังง ๏ | |
| ๑๔๘ | ศักราช ๘๔๕ ปีกุนเบญศก เจ้าพรญาแก้วพรญาไท้เผ้ามหา | |
| ๑๔๙ | พรรค อั้นผู้เจ้าเข้ามาแตพรณครหลองนนั้กเจรรจาดอย | |
| ๑๕๐ | ชียปรชาโหรจทำขบด แกสมเด็จ็พรบรมราชาธิราชเจ้า แลสรรญา | |
| ๑๕๑ | แกกันวาดุจปราษหณา จใหชีปรชาโหรจกินกรุงอยุทยา แลจสง | |