ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf/60

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:พรบ วิอ ๑๑๕.pdf/10)
หน้านี้ได้ตรวจสอบแล้ว
เล่ม ๖
1955
ลักษณพิจารณาความอาญามีโทษหลวง

มาตรา๓๘เมื่อศาลที่ได้พิจารณาชั้นแรกนั้นได้ตัดสินลงโทษประหารชีวิตร หรือริบทรัพย์สมบัติ แลจำคุกจนตลอดชีวิตรในคดีเรื่องใด ต้องให้ส่งสำนวนคดีเรื่องนั้นมาให้ศาลอุทธรณ์ตรวจก่อน ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามนั้นแล้ว จึงจะเปนถึงที่สุดได้


มาตรา๓๙คำตัดสินอันใดอันหนึ่งซึ่งถึงที่สุดแล้ว แลเปนคำตัดสินมีโทษประหารชีวิตร ริบทรัพย์สมบัติ หรือจำคุกจนตลอดชีวิตรก็ดี ต้องให้เสนาบดีกระทรวงยุติธรรมนำคำตัดสินนั้นทูลเกล้าฯ ถวาย ถ้ามีฎีกาของผู้ต้องตัดสินโทษนั้นด้วย ก็ให้ทูลเกล้าฯ ถวายพร้อมกัน เมื่อทราบกระแสพระบรมราชโองการให้เปนไปตามคำพิพากษา หรือทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้งดเว้นเสียประการใด จึงให้กระทำตามพระบรมราชโองการนั้นทุกประการ