หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
47
| ประสาแต่อยู่ใกล้ | ทั้งรู้ใช่ว่าหนักหนา | |
| เลือดเนื้อผิเจือยา | ให้หายได้จะชิงถวาย | |
| ทุกหน้าทุกตาดู | บพบผู้จะพึงสบาย | |
| ปรับทุกข์ทุรนราย | กันมิเว้นทิวาวัน | |
| ดุจเหล่าพละนา | วะเหล่ว้ากะปิตัน | |
| นายท้ายฉงนงัน | ทิศทางก็คลางแคลง | |
| นายกลประจำจักร์ | จะใช้หนักก็หนึกแหนง | |
| จะรอก็ระแวง | จะไม่ทันธุระการ | |
| อึดอัดทุกหน้าที่ | ทุกข์ทวีทุกวันวาร | |
| เหตุห่างบดียาน | อันเคยไว้น้ำใจชน | |
| ถ้าจะว่าบรรดากิจ | ก็ไม่ผิดณนิยม | |
| เรือแล่นทเลลม | จะเปรียบต่อก็พอกัน | |
| ธรรมดามหาสมุทร | มีคราวหยุดพายุผัน | |
| มีคราวสลาตัน | ตั้งระลอกกระฉอกฉาน | |
| ผิวพอกำลังเรือ | ก็แล่นรอดไม่ร้าวราน | |
| หากกรรมจะบันดาล | ก็คงล่มทุกลำไป |
