หน้า:พระราชบัญญัติภาษีชายโสด ๒๔๘๗.pdf/3

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว

ตอนที่ 6 เล่ม 61

18 มกราคม 2487
83
ราชกิจจานุเบกสา

ถ้าปรากตแก่เจ้าพนักงานประเมินว่า ผู้ยื่นรายการผู้ไดเปนชาบซึ่งหยู่ไนภาวะเปนโสดตลอดปีที่ล่วงมาแล้ว มีเงินได้พึงประเมินตั้งแต่ปีละ 960 บาทขึ้นไป ไห้เจ้าพนักงานประเมินประเมินเรียกเก็บพาสี เรียกว่า พาสีชายโสด เปนเงิน 5 บาท หรือไนอัตราร้อยละ 12 ของพาสีเงินได้ที่ต้องเสีย แล้วแต่หย่างไดจะมากกว่า และแจ้งจำนวนพาสีไห้ผู้ยื่นรายการดังกล่าวซาบเช่นเดียวกับพาสีเงินได้

มาตรา 5 ไห้ผู้ยื่นรายการที่ได้รับซาบจำนวนพาสีตามมาตรา 4 มีหน้าที่ต้องเสียพาสีชายโสด และไห้เสียพายไนกำหนดเวลาเช่นเดียวกับพาสีเงินได้

มาตรา 6 ไนการปติบัติจัดเก็บพาสีชายโสดนี้ ไห้นำบทบัญญัติแห่งประมวนรัสดากรมาไช้บังคับโดยอนุโลม

มาตรา 7 ผู้ที่สแดงหลักถานเปนที่พอไจได้ว่า ตลอดปีที่ล่วงมาแล้ว

(ก) เปนพระภิกสุ

(ข) มีลูกที่ยังมีชีวิตหยู่

(ค) ต้องรับอาญาหยู่ไนเรือนจำ